سلام. شیوه ی نگارش این یکی خیلی عالی بود . و اما در مورد تعداد دختران و پسران بعله. به نظر من هم باید سهمیه پسران رو کلن زیادتر بکنند. البته اگه خیلی کاملتر بخوام بگم باید بگم که هیچ نظری ندارم. چون اصلا از هیچ آماری اطلاعای ندارم

[پاسخ]

سلام.
ای بابا.
این درد دل ما پسراست.

[پاسخ]

سلام قشنگ بود. مثل ایستادن های من در اتوبوس! فقط یک چیز کم داشت: خواندن تابلوهای کنار جاده. از سر در مغازه ها گرفته تا نوشته های روی دیوارها!

[پاسخ]

دل من هم هوای یه صحرا خاک کرده ولی یه مدل خاصش و با یه هدف خاص!
آخه هر مدلیش رو دوست ندارم….دانشگاه خودم وسط یکی از مدل هاشه….یه بار که تو جاده تهران قم بودی به سمت راست نرسیده به عوارضی یه نیگاه بنداز…. می بینیش…به طرف دانشگاه شاهد! وسط دل بیایون و به عبارتی وسط دل یه صحرا خاک! ولی نه ازونهاییش که دل آدم رو وا کنه! از مدل جنوبیش هم که … این قدر نمی طلبم که کم کم دارم ازش قطع امید میکنم!
یه مدل خاص واسم جاییه که بنی بشری نباشه با هدف خاص فریادی به وسعت آسمونها برای نجات و رهایی…………………..

[پاسخ]

خُب ، بذار ببینم چی داریم؟!!!
… اوووم …!
۱- یه اتوبوس
۲- هیچ جایی برای نشستن
۳- یه عالمه دختر
۴- یه آدم بی کار که ذهنش از دستش در رفته

× ای شیطووووون
باید فکرتو به میله می بستی که انقدر فکر نکنه که بفهمه کارش فکر کردنه و باید همش فکر کنه ، اونم موقه هایی که باید یه فکر خوب استراحت کنه ، نه اینکه همش فکر کنه!!!
خب ، حالا چی داریم؟؟

[پاسخ]

سلام …وقت بخیر …به روز شدم …به وبلاگم میای به سوالاتم جواب بدی ؟؟؟منتظرتمااااااا

[پاسخ]

ه ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی دل غافل که خبر نداره.
قشنگ بود

[پاسخ]

سنگر کندی!

[پاسخ]

موفق باشی به ماهم یه سری بزن

[پاسخ]

سلام
لحظاتی را غرق در تفکر بودم . ولی نه غرق در تفکر خودم بلکه غرق در تفکر شما !!!!
لحظات شیرینی بود .
التماس دعا
یا علی

[پاسخ]

سلام خواهر گلم.مطلبت خیلی روان و قشنگ بود.تمام اینها جای تامل داره.البته خیلیاشون وقتی ازدواج می کنند دیگه چندان شوقی برای رفتن به سر کار ندارند

[پاسخ]

سلام
از این به بعد با یکی از دوستان تو این بلاگ مینویسم.
یک سر بزن.

[پاسخ]

سلام
پس اطلاعات یانگومی کوش. ناقلا نکنه بازار سایه راه انداختی و به رفیق فابریک ها می گی هان؟؟

عزیزم بد به دلت راه نده پسر های این مملکت همه شدند اهل کار چشم هیچ کدومشون هم به جیب بابا نیست. هیچ کدوم هم که سر از دانشگاه در نمیارند اهل خوشگذارانی و وقت تلف کردن نیستند. به قول شما همه با هم رفتند حوزه یکهو یک عالمه عالم داشته باشیم.
نمی دونم شاید بهتره که یک مراسم تقدیر از والدین برای تربیت چنین نسل مسئولیت پذیری ترتیب داد و مدال افتخار توزیع کرد.

یا علی

[پاسخ]

سلام
من هم از نیم فاصله ی وبلاگ شما خیلی لذت می برم. البته با کامنت های شما درباره ی شعر آقای فضل باهاتون آشنا شدم و از اطلاعات خوبتون در مورد شعر و این جور چیزها خوشم اومد؛ به خصوص که توی وبلاگتون مشخص نبود.
جاری باشید…

[پاسخ]

از نظرتون ممنون به روزم

[پاسخ]

سلام

مراجع و مجتهدین ما پیوندی ضعیف با تحولات جامعه و جهان دارن مخصوصا در ارتباط با تحولات ایران بسیار محافظه کار عمل میکنند
قصد ندرام وارد مصادیق بشم تنها به یک مورد اکتفا میکنم وضعیت نه چندان مطلوب حقوق زنان در جامعه ایران ناظر بر این معناست

در مورد چرایی تعداد اندک دانشجویان پسر فارغ از بی انگیزگی پسران باید به حس رقابت دختران و ارتقا جایگاه خودشون در جامعه اشاره کرد که در این چند سال اخیر شدت گرفته گرچه در مورد دختران یک مورد مثبت ارزیابی میشه لکن در مورد بی انگیزگی پسران موردی منفی تلقی میشه

موفق باشین قلم روانی دارین

[پاسخ]

احوال ما را دگر گون کردید خیلی وقته نمی رسم مطلبای وبلاگهای دوستان رو بخونم البته معتقدم توفیق ندارم اما امشب یه جورایی دلم گرفته بود گفتم یه سری به دوستان بزنم این شد که این شد بسیار ماهرانه بود البته از دید من
……
پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت::شب مانده بود و جرات فردا شدن نداشت
-
بسیار بود رود در آن برزخ کبود::اما دریغ زهره دریا شدن نداشت
-
در آن کویر سوخته آن خاک بی‌بهار::حتی علف اجازه زیبا شدن نداشت
-
دلها اگرچه صاف ولی از هراس سنگ::آیینه بود و میل تماشا شدن نداشت
-
چون عقده‌ای به بغض فرو بود حرف عشق::این عقده تا همیشه سر واشدن نداشت
-
گفتم بیان کنم نظری گفت
-
شرح این قصه مگر شمع برآرد به زبان::
ورنه پروانه ندارد به سخن پروای
-
حرف برادر کوچکتان
-
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن::منم که دیده نیالوده‌ام به بد دیدن-
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم::که در طریقت ما کافریست رنجیدن

[پاسخ]

راستی به یاد مرحوم قیصر امین ژور اما بی ربط به متن شما و … نیست
به یاد قیصر امین‌پور…

حرفهای ما هنوز ناتمام …
تا نگاه می‌کنی:
وقت رفتن است.
باز هم همان حکایت همیشگی!
پیش از آن که با خبر شوی!
لحظه عزیمت تو ناگزیر می‌شود.
آی…
ای دریغ و حسرت همیشگی!
ناگهان
چقدر زود
دیر می‌شود!

– - – - – - -
ای روز آفتابی!
ای مثل چشمهای خدا آبی!
ای روز آمدن!
ای مثل روز آمدنت روشن!
این روزها که می‌گذرد هر روز،
در انتظار آمدنت هستم!
با من بگو که آیا من نیز،
در روزگار آمدنت هستم؟

- – - – - – -
و قاف
حرف آخر عشق است.
آنجا که نام کوچک من،
آغاز می‌شود!

اشعار از زنده یاد "قیصر امین‌پور

[پاسخ]

سلام
ما این چند روز با موضوعاتی در مورد حضرت معصومه و امام رضا اپیم اگه خواستید به ما هم یه سربزنیدو نظر هم بدید واگه موافق بودید خبرم کنید که باهم تبادل لینک کنیم

[پاسخ]

سلام
خیلی مسرورمکه سر زدن به شما به من محول شده
از شیوه نگارش شما خیلی خوشم میاد و مطالبتون هم تا حالا
به نظرم خیلی مفید اومده
و البته استفاده بردمخلاصه خیلی خوشبختم

[پاسخ]

سلام به روزم

[پاسخ]

حرفهای ما هنوز ناتمام …
تا نگاه می‌کنی:
وقت رفتن است.
باز هم همان حکایت همیشگی!
پیش از آن که با خبر شوی!
لحظه عزیمت تو ناگزیر می‌شود.
آی…
ای دریغ و حسرت همیشگی!
ناگهان
چقدر زود
دیر می‌شود!

[پاسخ]

سلام
هر کس از نونشته ی شما یه چیز رو می گیره و ازش تمجید می کنه!منم این مطلب ذهنمو مشغول خودش کرد که واقعا فردا مردا باید بشینن خونه دری کنن زنا برن کارخونه ها..عجب انقلاب صنعتی بزرگی پیش رو داریم!خدا رحم کنه…
دلم برات خیلی تنگ شده به امید دیدار

[پاسخ]