و باز، تکرار تلخی خاطرات شیرین گذشته…

(هنوز امتیازی داده نشده)

 Loading ...

رهبر آمده بود شیراز،
مسئولین گفتند شیراز متحول خواهد شد.
رهبر رفت،
شیراز هنوز متحول نشده،
اما کرایه‌ها گران شده است!

(هنوز امتیازی داده نشده)

 Loading ...

اگر مطلب قبل را نخوانده‌اید و یا هنوز به عضویت گوگل درنیامده‌اید، ادامه‌ی این مطلب را نخوانید که هیچ به کارتان نمی‌آید‍! 

قدم اول اضافه کردن لینک وبلاگ‌ها و سایت‌هایی است که به خواندن آن‌ها علاقه‌مندید. برای این کار وارد گوگل شوید:

و سپس به قسمت Reader بروید:

این نمای کلی ریدر (Reader) شماست (البته این نمای ریدر من است! ولی مال شما هم چیزی شبیه همین است!):

برای افزودن صفحات وب مورد نظرتان، باید از RSS و یا فید(Feed) و به عبارتی خوراک آن صفحه استفاده کنید. اصلا گوگل‌خوان با همین RSS است که کار می‌کند و در واقع یک فید ریدر(Feed Reader) و یا همان فیدخوان است. اگر می‌خواهید اجمالا بدانید که فید آراس‌اس چیست، این‌جا را یک نگاهی بیندازید؛ یادگرفتنش زیاد سخت نیست!

حالا برای اضافه کردن فید صفحه‌ی مورد نظر، روی لینک Add subscription کلیک کنید:

و سپس آدرس RSS یا فید صفحه‌ی دل‌خواه‌تان را وارد کنید:

آدرس RSS صفحه‌ی دل‌خواه را می‌توانید از یکی از طرق زیر پیدا کنید:

- می‌توانید در قسمت Add subscription، تنها آدرس صفحه‌ی مربوطه را وارد کنید. گوگل خودش فید صفحه را پیدا می‌کند و به لیست اضافه می‌کند. مثلا فقط وارد کنید: http://kosar21.blogfa.com
- اگر گوگل نتوانست فید مربوطه را پیدا کند، می‌توانید در همان صفحه‌ی وب مورد نظر، به دنبال یکی از تصاویر زیر بگردید و روی آن کلیک کنید.

بسته به نوع فیدی که در صفحه از آن استفاده شده است، یا مستقیما می‌توانید فید این صفحه را به ریدر خود اضافه کنید:

و یا باید آدرس آن را از نوار آدرس کپی کنید و به Add subscription اضافه‌اش کنید.

- اگر هیچ‌کدام از اشکال مشابه را پیدا نکردید، با کمک مرورگرتان آن را بیابید. اگر ازIE7 استفاده می‌کنید، در گوشه‌ی سمت راست نوار ابزارتان علامت RSS را خواهید دید و اگر از فایرفاکس استفاده می‌کنید، آن را در گوشه‌ی سمت راست نوار آدرس مشاهده خواهید کرد. (البته ظاهرا فایرفاکس در فیدیابی قوی‌تر است؛ برای من که این‌طور بوده!)

IE7

FireFox

با این انتخاب به صفحه‌ی دیگری منتقل می‌شوید با دو گزینه: اضافه کردن این لینک به هوم‌پیج گوگل و یا اضافه کردن آن به گوگل ریدر؛ که طبعا انتخاب ما دومی است:

و اما چگونگی استفاده از امکانات ستاره‌دار کردن و به اشتراک گذاشتن و …

ذیل هر مطلب در گوگل‌ریدر، این ۶ قسمت وجود دارد که به ترتیب یک توضیح مختصر راجع بهش می‌دهم.

۱- ستاره‌دار کردن: که شبیه همان Favorites در اکسپلورر است. مطالبی را که بخواهیم بعدا هم بهش دست‌رسی داشته باشیم، می‌توانیم ستاره‌دار کنیم. کل مطالبی که علامت‌دار کرده‌ایم را می‌توانیم در قسمت Starred items ببینیم.

۲- همان دکمه‌ی جادویی است که مطلب مورد نظرمان را با دوستانی که در گوگل داریم، به اشتراک می‌گذارد. (باید قبلا آیدی
دوستان را در قسمت جی‌میل به لیست دوستان، اضافه کرده باشیم تا بتوانند از مطالب به اشتراک گذاشته شده استفاده کنند). مطالبی را که به اشتراک گذاشته‌ایم می‌توانیم در قسمت Shared item ببینیم.

۳- این هم همان امکان جدیدی است که اخیرا گوگل جان تهیه دیده. شبیه همان بالایی است، با این تفاوت که می‌توانیم توضیحاتی هم راجع به مطلب به اشتراک گذاشته شده بنویسیم. خیلی به درد بخور است. از ما گفتن!

۴- این هم که مشخص است.

۵- این هم مشخص است. تیکش را که بزنی مطلب آن‌رید (Unread)، یعنی خوانده‌نشده باقی می‌ماند. مطالب خوانده‌نشده، به طور پیش‌فرض در گوگل‌ریدر، بولد (Bold) هستند.

۶- این هم برچسب است، برای دسته‌بندی.

با استفاده از لینک Manage Subscriptions، می‌توانیم روی فیدهای اضافه شده، مدیریت کنیم. از جمله ویرایش، حذف و ایجاد پوشه‌ی جدید. یعنی برای جلوگیری از شلوغی گوگل‌ریدر، می‌توانیم فیدهای موجود را در پوشه‌های جدا قرار دهیم و یا برای آن‌ها برچسب‌هایی تعریف کنیم.

نکته:

۱- فیدها، فقط پست‌های جدید را شناسایی می‌کنند و از تغییراتی که در پست‌ها اعمال می‌شود خبر نمی‌دهند. بنابراین دوستانی که بنا به عادت -و یا ضرورت- به جای پست جدید، مطالبی را به ابتدا و یا انتهای آخرین پست‌شان اضافه می‌کنند، حواس‌شان باشد که این تغییرات در فید وبلاگ‌شان اعلام نمی‌شود و لذا دوستان‌شان که از طریق گوگل‌خوان مطالب آن‌ها را دنبال می‌کنند از تغییرات وبلاگی‌شان مطلع نمی‌شوند!

۲- اگر خواستیم یک مطلب را به اشتراک بگذاریم که مشترک سایتش نیستیم و یا اصلا فید نداشت، از این روش می‌توانیم آن را شیر کنیم. کاربردش خیلی زیاد است؛ حتما شیوه‌ی استفاده از این روش را بخوانید و لینک « «Note in Readerرا بوک‌مارک کنید.

۳- لازم نیست برای اطلاع از آخرین تغییرات، صفحه‌ی گوگل‌ریدر را رفرش کنید. خود گوگل‌خوان، هر چند لحظه یک‌بار محتویات سایت‌ها و وبلاگ‌های معرفی شده را چک می‌کند و تغییرات را به کاربر اطلاع می‌دهد.

گفتنی‌های گوگل‌ریدر را گفتیم؛ فقط می‌ماند اضافه کردن دوستان که کار زیاد سختی نیست.

برای افزودن دوستان به فرند لیست‌مان در گوگل، از گوگل تاک و جی‌میل می‌توانیم استفاده کنیم که البته روش دوم در دست‌رس‌تر است. وارد جی‌میل‌تان شوید و روی لینک Add Contact کلیک کنید تا صفحه‌ای باز شود و در آن جی‌میل دوست‌تان را وارد کنید و منتظر بمانید تا دوست‌تان به درخواست شما پاسخ مثبت دهد.

تمام شد!

منبع:
این سه پست (+ و + و +) به طور کلی با استفاده از منابعی که در این‌جا معرفی شده‌اند، و همچنین این منبع، نوشته شده است.

- فکر کنم این گام‌به‌گام‌ترین روشی بود که می‌شد استفاده از گوگل‌ریدر را آموزش داد!
- حالا ابتدا فید وبلاگ بنده را به گوگل‌ریدر خود اضافه کنید (ببینید می‌توانید پیدایش کنید!) و سپس جی‌میل‌ام را اد نمایید (آن بالا در منوی اصلی می‌توانید پیدایش کنید)!
– این‌ها همه از برکات آن اردوی طهورا و تلاش اعضای دفتر توسعه و این‌هاست!

(2 رأی، میانگین: 5.00 امتیاز از 5)

 Loading ...

ارسال لینک ممنوع!

»» قبل‌ترها وقتی چیزی در اینترنت می‌دیدیم و خوش‌مان می‌آمد یا خبر مهمی بود که بقیه هم باید مطلع می‌شدند(مثل به روز شدن وبلاگ‌مان!)؛ لینکش را برای فرند لیست مسنجرمان ارسال می‌کردیم.
خوبی این نوع ارسال لینک این است که در دست‌رس است و کافی است یک کلیک ساده کنید تا برسید به مقصد مقصود فرستنده‌اش. اما عیبش این است که گاهی مسنجرهامان قاط می‌زند و ارسال لینکش از کار می‌افتد و هر چه سند تو آل می‌کنیم به جایی نمی‌رسد. یک عیب دیگرش هم این است که اگر آرشیو مسنجرت باز نباشد، لینکی که به دستت می‌رسد یک‌بار مصرف است و برایت ماندگاری ندارد؛ مگر این‌که خودت جایی آدرس را ذخیره کرده باشی. عیب سومش این است که حتی اگر آرشیو مسنجرت باز باشد، فقط از همان سیستم قابل دست‌رسی است؛ یعنی اگر روی سیستم شخصی‌ات لینکی دریافت کرده بودی و حالا در محل کارت به آن لینک احتیاج پیدا کرده باشی؛ دسترسی به آرشیو سیستم شخصی‌ات نداری. (مگر این‌که سیستم شخصی‌ات لپ‌تاپی باشد که همیشه همراهت هست.)
بگذریم از این که گاهی واقعا آفلاین‌های شامل لینک، آن‌قدر زیاد می‌شود که حال آدم را اساسی می‌گیرد و مجبورمان می‌کند که کلا از خیر آف خواندن بگذریم.
البته هنوز هم این شیوه‌ی شِیر (Share) لینک مرسوم است؛ اما با این عیوبی که چندتایی‌اش را برشمردم در مقابل راه‌های دیگر به اشتراک گذاشتن لینک؛ کار مقرون‌به‌صرفه و چندان سودمندی نیست.
برای شِیر کردن اطلاعات، راه ساده‌تری هم وجود دارد و آن استفاده از Google Reader است که حسابی محبوب شده است و ما هم کم‌تر از یک‌سال است که مشتری‌اش شده‌ایم! علی‌رغم این‌که تعداد زیادی از کاربران اینترنتی از آن استفاده می‌کنند، اما هنوز هستند کسانی که با این روش نوین بیگانه‌اند.

وب‌گردی ممنوع!

»» آن زمان‌ها یکی‌یکی به وبلاگ دوستان سر می‌زدیم تا از به روز شدن‌شان مطلع شویم یا گاهی منتظر کامنت به‌روزرسانی‌شان می‌نشستیم و یا از طریق مسنجر خبرمان می‌کردند. اما حالا بدون نیاز به انجام هیچ کاری(!) از به روز شدن وبلاگ‌ها در سریع‌ترین زمان ممکن خبردار می‌شویم و بدون ورود به وبلاگ‌ها و صفحات اینترنتی، می‌توانیم مطالب را بخوانیم و دیگر نیازی نیست که با این اینترنت ذغالی، زمان زیادی را صرف لود شدن قالب‌های حجیم و سنگین بکنیم. چطوری؟! با همین گوگل‌خوان خودمان!

اگر بخواهم به‌طور خلاصه بگویم، با استفاده از این روش:

- شما با فاصله‌ی کوتاهی، از به روز شدن وبلاگ‌ها و سایت‌های مورد علاقه‌تان مطلع می‌شوید.
- لازم نیست برای خواندن مطالب، تک‌تک وبلاگ‌ها و سایت‌های مورد علاقه‌تان را باز کنید.(صرفه‌جویی زیاد در وقت)
- تنها با یک کلیک می‌توانید مطالب زیبا و جذاب و یا مهم را با دوستان‌تان به اشتراک بگذارید.
- علاوه بر این‌که می‌توانید لینک‌ها را شیر کنید، می‌توانید به راحتی از مطالبی که دوستان‌تان به اشتراک می‌گذارند هم استفاده کنید.
- می‌توانید مطالب مفید را علامت‌دار کنید و هر موقع مایل بودید به آن دست‌رسی مجدد داشته باشید.
- در هنگام شیر مطلب، می‌توانید توضیحاتی هم به آن اضافه کنید.
- به ساده‌ترین وجه، می‌توانید حرف‌های‌تان را با دوستان‌تان به اشتراک بگذارید. (دو مورد آخر امکانی است که اخیرا به گوگل‌خوان
اضافه شده)

ضمن این که این روش، به خاطر امکان شِیری که دارد، به شما اجازه می‌دهد در کوتاه‌ترین زمان، به کمک دوستان‌تان، به گستره‌ی بیش‌تری از اطلاعات دنیای نت دست‌رسی پیدا بکنید، بدون آن‌که لازم باشد عملا وب‌گردی کنید. با استفاده از این روش می‌توانید حتی از علایق دوستان‌تان در نت مطلع شوید!
باز هم بگویم؟ یعنی هنوز مشتاق نشده‌اید؟!

» برای استفاده از گوگل‌خوان، لازم است که در سایت گوگل عضو شوید، به عبارتی صاحب یک Gmail باشید.
» از این‌جا می‌توانید به عضویت گوگل دربیایید.

فعلا قدم اول را بردارید تا برسیم به توضیحات مربوط به استفاده از “گوگل‌خوان”…

(2 رأی، میانگین: 3.00 امتیاز از 5)

 Loading ...

دوست داشتم بنویسم،
نوشتنم نمی‌آمد.
نوشتنم که آمد،
دوست نداشتم بنویسم!

(هنوز امتیازی داده نشده)

 Loading ...