سلام…
انشاءالله که به سلامتی میرید و به سلامتی و با دست پر بر می گردی …
دعا هم که می کنی دیگه نمی خواد بگیم ..

[پاسخ]

من هم یه روزی در همین اوضاع بی سامانی، به کربلا رفتم. اما جایت خالی بود وقتهایی که برای نماز صبح می خواستم به حرم بروم، از ترس زانوانم می لرزید تا به حرم برسم.
جایت خالی بود که وقتی می خواستم برای بچه هایم سوغاتی بخرم، چقدر اذیت می شدم تا از شرنگاههای ناجور و وحشتناکه سربازان امریکایی و فروشندگان عراقی در امان بمانم. چقدر آنجا لزوم حجاب بیشتر و محکمتر، برایم ملموس شده بود.
انشالله بروید و یاد ما هم باشید.
اما پیشنهاد می کنم اولا پوشیه به همراه داشته باشید
دوما مکالمه‌ی عربی تان را یه خرده بیشتر تقویتش کنید. چقدر آدم لازمش می‌شود.
سوما حتما با همسفز مطمئنی همراه باشید. اگر هم تنهایید، در مسیر با سایر همسفریتان رابطه‌ی دوستی خوبی برقرار سازید.
چهارما هوای انجا به شدت سرده…مواظب خودتان باشید.

پنجما …باور کنید راضی به زحمتتان نیستم.پس، از خریدن سوغاتی برای من صرف نظر کنید.
خصوصی یا عمومی؟ اختیار با شماس…

[پاسخ]

این درست که آدم باید همه‌ی احتیاط‌ها را برای حفظ جانش بکند؛ و حتی واجب است. اما -دست‌کم به نظر من- این دغدغه‌ی بعضی‌ها، خیلی بی‌مزه است؛ انگار بخواهند بچه گول بزنند!

التماس دعا

[پاسخ]

اگه روزی روزگاری رفتی به کرب و بلا قصه غربت ما رو برا مولا بنویس …..

[پاسخ]

در ضمن من شنیدم روایت داریم حتی اگر جان انسان هم در خطر باشد زیارت امام حسین (ع) جایز است ……… آ

[پاسخ]

من به مشهدشم راضیم ، امام رضا با من قهره

[پاسخ]

سلام
مشکل این ها نیست
دلم نمی اید قبل از رهبرم بروم
مگر اینکه روزی از خودش بشنوم که برو
همین!

[پاسخ]

من هم همیشه همینو میگم. از همه اینا گذشته، مگه اصلا زیارت اباعبدالله بدون خطر هم ممکنه؟ همیشه حسرت این رو می خورم که چرا اوایل جنگ که دوستام قاچاقی از کوه و بیابون و پای پیاده و با گشنگی و تشنگی رفتن کربلا من باهاشون نرفتم. حیف!

[پاسخ]

به سرگیجه ها:
رهبر شما معصوم نیست که گوش به فرمان او باشید در همه امور. رفتن یا نرفتن رهبر چه ربطی به شما دارد؟

[پاسخ]

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم تو می روی به سلامت سلام ما برسان

[پاسخ]

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم
اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم

تو هنوز پات به قم نرسیده خانوم حاجتت رو دادها !!
بهشون سلام برسون بگو ما هم دورادور دوستشون داریم …

[پاسخ]

خانم جوان این چه فرمایشاتی ست که می فرمایید ؟ :-O
آنجایی که فرمودید تقدیر انسان مشخص است و این همه آدم رفتند جبهه و هیچ اتفاقی برایشان نیفتاد !!! ۲۰۰ هزار کشته نظامی دادیم ۱ میلیون نفر از نظامی و غیر نظامی ایرانی و عراقی کشته دادند این به غیر از تلفاتی بود که تا سالها بعد از جنگ به شکل غیر مستقیم به واسطه تبعات وحشتناک اقتصادی و سیاسی جنگ قربانی شدند آیا می توان گفت تقدیر این بوده ؟؟!!! پس جای حق انتخاب انسان در انتخاب بین شر و نیکی کجاست ؟!!

مثالی میزنم : در ایران سالانه حدود ۲۸ هزار کشته تلفات رانندگی داریم (۲۰۰ هزار مصدوم را محاسبه نمیکنم) بسیار خوب در فرانسه که ۳ برابر ما تردد خودرو دارند و تقریبا جمعیت شان نزدیک ماست فقط حدود ۴ تا ۵ هزار کشته ناشی از تصادفات …

آیا این تقدیر محتوم کشور ماست که سالانه اینهمه انسان چنیدن برابر فرانسه در جاده ها جان بدهند ؟؟! یا ناشی از رفتار شخصی و جمعی ماست که کاملا در حیطه کنترل ماست ؟

متاسفانه آنقدر اندیشه مذهبی بر عقل و منطق انسان چنبره زده که هر اتفاقی رو ناشی از تقدیر ناشی از قضا و قدر و خارج از کنترل مان میدانیم !!

خدا به انسان قدرت عقل محاسبه گر داده تا بهترین راههای ممکن را سنجش و انتخاب کنه تلفات انسانی را کاهش بده به زندگی خودش و دیگران آسایش و رفاه و امنیت ببخشه نه اینکه همه چیز را به قضا و قدر حواله کنه

حیات انسانی یعنی فرصتی که خدا به انسان داده تا برای خلق خدا مفید باشه نه اینکه اینگونه برای رسیدن به بهشت بگوید دوست دارم در کنار حرم امام حسین بمیرم شاید خدا گناهانمان را ببخشه و مستقیم راهی بهشت کنه !!! به نظرم از این خودخواهانه تر نمی توان فکر کرد

دست ادیسون و دانشمندان بزرگ تاریخ بشریت رو می بوسم که زندگی خودشان را وقف کردند تا میلیاردها بنده دیگر خدا در آسایش باشند اما بعضی انسانها که از قضا خودشان را مسلمان می خوانند ظاهرا خلق شدند تا فکر یافتن راهی برای مردن در کربلا باشند مبادا غیر از این راه از بهشت و نعمات خداوند محروم شوند !!!

[پاسخ]

سلام
راستش من هم یه روز همینجوری فکر می کردم
همه رفتن و من گفتم نه
بعد تا دلتون بخواد سوختم و البته خجالت کشیدم
التماس دعا
در پناه الله
یا علی

[پاسخ]

به نام خدا
سلام
با بعضی از قسمتای این پستتون مخالفم . ولی چون دارین می رین دیگه چیزی نمیگم .
إن شاء الله با سلامتی برین و برگردین ، هیچ خطری هم براتون پیش نیاد .
یاد اون عکسی افتادم که از پنجره فولاد امام رضا (ع) توی فتوبلاگتون زده بودین و زیرش نوشته بودین « می گویند برات کربلا می دهد » !
پنجره فولاد رضا برات کربلا میده … هر کسی کربلا میره از حرم امام رضا

برای ما هم دعا کنین که قسمتمون بشه . :-<

[پاسخ]

سلام چه خشگل بود جمله آخریه!
به نظرم همه این حرف و حدیثا واسه اینه که ما آدما از مرگ می ترسیم….چون آماده نیستیم! اگر بودیم این قدر هراس نداشتیم!
دل هامان آرام و قلب هامان مطمئن نیست!

[پاسخ]

با سلام و احترام
به قول شما:
چه بهتر که آخر زندگی آدم، در جایی مثل کربلا باشد
دعا کنید الکی نریم…
اگه هم کربلا رفتید
شاگرد تنبل هارو فراموش نکنید…
التماس دعا
یا علی (ع)

[پاسخ]

سلام علیکم
حالا که به سلامتی رفتید و شنیده ام که به سلامتی بازگشته اید
زیارت قبول
کربلاء وصف نشدنیست حتی با خطراتی که دارد.
یاحق

[پاسخ]