نوشته شده توسط: کوثر، در تاریخ:۲۵م, آذر ۱۳۸۷، تعداد بازدیدها: 161 نفر
.
امروز یک دفعه چشمم بهشان افتاد. به همه طرف میتوانستند بچرخند و خم شوند؛ چپ، راست، بالا، پایین. همهی سعیشان این بود که من را قائم نگه دارند تا تعادلم را حفظ کنم و نیفتم.
برای اینکه موقع راه رفتن تعادل داشته باشیم، کف پا باید مماس باشد با زمین؛ یعنی با بدن یک زاویهی ۹۰ درجه را بسازد. روی سطوح صاف، بدن زیاد مشکل ندارد، ولی روی سطح شیبدار –فرقی ندارد که شیبش به سمت بالا باشد، یا پایین و یا راست و چپ- باید این زاویه گاهی کمتر و گاهی بیشتر باشد تا هم کف پا مماس با زمین شود و هم بدن قائم بایستد. این کار را مچ پا خوب و دقیق انجام میدهد. آنقدر انعطاف دارد و کارش را خوب بلد است که آدم حتی متوجه وجودش نمیشود. من که تا حالا هیچ به این فکر نکرده بودم که «پا» چقدر با آدم راه میآید!
Loading ...
- پستهای مشابه:
- یه کشف جدید
۲۵م آذر, ۱۳۸۷ در ۶:۴۱ ب.ظ
این را اولین بار وقتی فهمیدم که برادرزادهی یکسالهام را با خودم بردم قدم بزنیم. با خانواده رفته بودیم تفریح. توی صحرا بودیم، زمین کج و معوج بود، گاهی سنگهای ریز و درشت توی مسیرمان بود؛ و پاهای کوچک این موجود حیرتانگیز بدون اینکه صاحبش از آن باخبر باشد، آنچنان زیبا تمام قوانین فیزیک و ریاضی را میدانست که تا مدتها مبهوتش بودم…
[پاسخ]
۲۶م آذر, ۱۳۸۷ در ۸:۵۶ ب.ظ
سلام
کوثر خانوم
عیدت غدیرخم را خدمت شما و خانواده محترمتان تبریک عرض می نمایم
التماس دعا
یاحق
[پاسخ]