.
از دیروز یک بحثی توی خبرگزاریها راه افتاده که آیا این آقای منتظر الزیدی، همان خبرنگار کفشانداز(!)، شیعه است یا سنی، آیا از دوستداران ایران است یا بعثی است. بعد آنهایی که به خبری مبنی بر بعثی بودن او، استناد میکنند، بقیه را به خاطر طرفداری و ارزشگذاری بر رفتار الزیدی سرزنش میکنند!
بد نیست قبل از این مباحث، این مسئله روشن میشد که چرا از کار الزیدی تمجید شد. آیا به جهت مذهب و گرایشات او، یا به سبب نفس عملش؟ بگذریم از بعضیها که فقط به خاطر «حال»ی که این کفشپراکنی به آنها داد، به الزیدی «ایول» گفتند!
واقعا چه فرقی دارد که الزیدی شیعه باشد یا سنی، ایران را دوست داشته باشد یا نداشته باشد؟ الزیدی یک آدم شجاعی بود که در حد و توان خودش، از ملتش، در برابر رئیسجمهور ابرقدرت جهان و در مقابل چشم مردم دنیا دفاع کرد. واقعا همین کافی نیست برای ارزشمند دانستن حرکت او و تمجید و تشویقش؟!
Loading ...
- پستهای مشابه:
- کفشهایی گویا تر از زبان
۲۸م آذر, ۱۳۸۷ در ۱۲:۲۷ ب.ظ
به نام خدا
سلام . چرا ، کافیه !
[پاسخ]
۲۸م آذر, ۱۳۸۷ در ۸:۵۰ ب.ظ
سلام
شجاعت زیباست ولی “الاعمال بالنیات”
هرچند من هم موافقم که بهشت چقدر نزدیک است، حتی نزدیک تر از کفش هایمان به ما.
[پاسخ]
۳۰م آذر, ۱۳۸۷ در ۱۱:۰۶ ق.ظ
سرعت عملش واقعا خوب بود که سریع تونست هر دو تا کفش رو بفرسته :-* :-*
به زودی و اگر درست تبلیغ بشه، تبدیل میشه به قهرمان عرب….
با عنوان ” از شیطان بیاموز” بروزم
[پاسخ]
۱م دی, ۱۳۸۷ در ۶:۱۷ ق.ظ
بحث اینه که اگه ایشان همانطور که خواهر و برادرش در مصاحبه با شبکه های بین المللی گفتند الزیدی همان اندازه از اشغال کشورش توسط آمریکا متنفر است که از اشغال معنوی ایران
اشتباه نکنید منظور از اشغال معنوی بحث شیعه و سنی نیست بحث نفوذ ایران در ارکان سیاسی و همینطور حمایت از برخی شبه نظامیان در داخل عراق
مهم اینه که اگه این بنده خدا به بوش کفش پرتاب کرد شد یک قهرمان برای ایرانی ها ولی اگه بر اساس همان اعتقاد به رئیس جمهور ایران کفش پرتاب میکرد میشد عامل صهیونیست !!!
[پاسخ]