.
اینکه هنوز نتوانستهام وظیفهی امروزم را در قبال غزه پیدا کنم، اینکه فرصت مطالعه و کسب اطلاع دربارهی حماس و غزه و چیزهای مهم مربوط به غزه را ندارم، اینکه بعضی اولویتهای زندگیام جابجا شده است، اینکه تاریخ اسلام را آن طور که باید نمیدانم، اینکه دانشکده پاسخگوی بعضی انتظاراتم نیست و باید تا دیر نشده خودم دست به کار بشوم، اینکه درسم را آن طور که انتظار داشتم نخواندهام، اینکه من کجا هستم و کجا باید باشم، و هزارتا «اینکه»ی دیگر؛ از این روش زندگی دلسرد و ناراضیام کرده است. این روزها خیلی خستهام. باید به برنامههایم یک دستی بکشم و یک خانهتکانی حسابی بکنم؛ برنامههای غیرضروری و مزاحم را حذف کنم و اولویتها را یک بار دیگر تنظیم کنم.
کمی مطالعه، کمی وبگردی جهتدار، کمی سکوت و کمی هم تفکر، شاید حالم را بهتر کند…




















۱۶م دی, ۱۳۸۷ در ۱۲:۳۹ ق.ظ
سلام. من بهش می گم سندروم ایام امتحانات. یه ماه دیگه با هم صحبت می کنیم در این مورد! موفق باشی کوثر خانوم.
۸)
[پاسخ]
۱۶م دی, ۱۳۸۷ در ۱۱:۱۵ ق.ظ
salam dooste ghadimi
halet chetore?
azadariha ghabood
gharaz az bimarefati dargirihaye aroosi bood
ishalla gereftaresh beshi ta befahmi 8)
[پاسخ]
۱۶م دی, ۱۳۸۷ در ۵:۵۲ ب.ظ
آهان !
حالا واقعا گذاشتن پست الکترونیکی واجبه مکروهه حرامه حلاله !!! چرا ورد پرس اینجوریه از جبر بدم میاد شما چطور؟
[پاسخ]
سلام. توی بعضی وبلاگ های وردپرسی واجبه؛ اما اینجا واجب نیست. بدون ندارم و اینها هم میتونید نظر بذارید.
[پاسخ]
۱۸م دی, ۱۳۸۷ در ۱۲:۰۱ ق.ظ
کمی استراحت در میانه راه امتحانات و بازیابی قوای فکری و روحی ضروری بنظر میرسد
اما در مورد غزه باید بزودی راهی از دریا و یا همسایگان دیگر برای ورود نیروهای خودجوش حزب اللهی و خارج فلسطینی تدارک دیده شود
[پاسخ]