سلام
۱- تا خودمان را تغییر ندهیم هیچ جا از جمله دانشگاه نمی توانیم شنا کنیم چه برسد به خلاف جهت
۲- دانشگاه را نه ولی خودمان را می توانیم تحریم کنیم.

[پاسخ]

کوثر | ۸۷/۱۰/۰۷ at ۲۱:۵۷

سلام

!!!

[پاسخ]

سلام
بنظرم که واضح گفتم! بیشتر می نویسم هرچند حال خوشی از این بحث ها ندارم. غزه …
۱- حاج آقای سامی (ایشان اکنون استاد معارف دانشگاه شیراز هستند) می گفت “مهدی زین الدین را، حدود ۵ صبح، بعد از یک شب عملیات، درحالی که همه در کانکس فرماندهی از خستگی، خوابیده بودند و خود آقا مهدی هم چند شبانه روز بود که خوابش در حد چند دقیقه می شد، در حال کتاب خواندن دیدن. گفتم آقا مهدی حالا چه وقت کتاب خواندن است، چند شبانه روز است که نخوابیده ای و یکی دو ساعت دیگر هم پاتک عراقی ها شروع می شود! جواب داد که من باید روزی دو ساعت مطالعه ام را انجام بدهم. خواب شد شد نشد هم نشد.”
خیلی دور نروم (تاریخ دفاع مقدس به قول بعضی ها به تاریخ پیوسته و مربوط به نسل های قبل است!!!) نزدیک تر را نگاه کنیم: تا حال توجه کرده اید چرا برای آقای رحیم پور ازغدی هیچ پیشوندی جز استاد نمی آورند؟ چون اصلا دانشگاه نرفته است.
فکر می کنم هرگاه اراده و از آن مهمتر انگیزه خواندنمان از جنس زین الدینی شد، مشکل حل می شود. لطفاً خودتان به این قضیه فکر کنید. حوصله برقرار کردن رابطه بین نوع انگیزه، اندازه اراده، نوع مطالعات، لذت حاصل از مطالعه، نتیجه حاصل از مطالعه برای خودمان و بقیه را در این نوشته ندارم
۲- باید می نوشتم: “دانشگاه را نه ولی خودم را می توانم تحریم کنم.” وقتی کسی مثل من با این همه ادعا، نمی تواند انگیزه و در نتیجه اراده خود را آنگونه که باید بسازد و یا اصلاح کند، همان بهتر که غازش را بچراند. که البته به غاز چرانی علاقه وافری دارم و کیفورم می کند. (منظورم فعالیت هایی است که فعلاً گرفتارش هستم و در مقابل آنچه که باید انجام دهم همان غاز چرانی بیش نیست)

[پاسخ]