افتخار وزارت برای زنان؟!

۰۷ شهریور ۱۳۸۸

اقدام به انتخاب وزرای زن، از همان اولش حرف و حدیث‌های زیادی به همراه داشت. بعضی‌ها بنا به دلایلی مخالف بودند و بعضی‌ها هم اعلام موافقت کردند. بعضی‌‌ها این را عمل به شعاری می‌دانستند که سال‌ها در انتخابات مختلف تکرار می‌شد. بعضی‌های دیگر حتی به این هم فکر کرده بودند که با این همه سفرهای استانی هیئت دولت، همراهی سه خانم در آن جمع، مشکل است.

فکر می‌کنم اگر قرار باشد بنا را بر شایسته‌سالاری بگذاریم، بحث جنسیت کاملا منتفی و حتی خنده‌دار می‌شود. زنان ایرانی به خوبی نشان داده‌اند که در زمینه‌های مختلف توانایی، دقت و پشتکار دارند.

اما با همه‌ی این احوال، وقتی دقیق‌تر به مسئله نگاه می‌کنم، می‌بینم شخصا حضور خانم‌ها را توی این جور جاها دوست ندارم. زن لطیف است، رقیق است؛ اصالتا سنخیتی با این جور کارهای زمخت و سنگین ندارد. من با حضور زن در اجتماع، اصلا و ابدا مخالف که نیستم هیچ، آن را ضروری هم می‌دانم.

اما تصور کنید یک وزیر پُرکار، اگر بخواهد ادای دین کند، شب و روزش در گیرودار کار می‌گذرد. بعد فکرش را بکنید که این خانم وزیر، خانه و خانواده را هم باید ساپورت کند. بله، مرد هم در خانه تعهداتی دارد؛ ولی گمان نکنم این روزها دیگر کسی تفاوت وظایف و نقش زن و مرد، و تأثیری را که هر کدام بر خانواده دارند، نداند. یک خانم وزیر که هر روز، صبح تا شب درگیر است و بعضی از شب‌ها را به خاطر سفرهای کاری در منزل نیست؛ یا از عهده‌ی انجام وظایف اصلی‌اش به خوبی برنمی‌آید، یا مجبور به تحمل فشار و سختی زیادی می‌شود و یا اعضای دیگر خانواده را به سختی می‌اندازد، یا همه‌ی این موارد با هم!

از این گذشته، همراهی دائمی با مردان و برخورد با انواع خلقیات مردانه، بدون شک در لطافت روح زن و خلقیات او اثرگذار خواهد بود.

تعجب می‌کنم از بعضی از دوستان هم‌سلکم که ندای مبارزه با فمینیسم را سر می‌دهند، اما به طور جد خواستار حضور زنان حتی در جایگاه ریاست جمهوری هستند. این فریادها و تصدی این مشاغل، بیشتر از اینکه نشان از توانایی زنان داشته باشد، حاکی از تلاش زنان در جهت اثبات برابری با مردان و به معنی باور داشتن ضعف زنان در مقابل مردان است.

تا زمانی که مردانِ توانمندی، برای تصدی این مشاغلی وجود دارند، هرگز عزت و عظمت زن را در اشغال چنین پُست‌هایی نمی‌بینم.

آدرس دنبالک این مطلب:
http://kosaraneh.com/1388/06/subtlety-of-women/trackback/

۲۲ نظر برای "افتخار وزارت برای زنان؟!"

خب کسی که نماینده مجلس میشه مطمئنا همون در گیری ها رو داشته . اینها یعضیاشون نماینده مجلس بودند . در نتیجه پی اینجور زندگی کردن رو به بدن خودشون کشیدند . در ثانی من خودم موافق حضور خانم ها در پست وزارت نیستم اما نه به این دلیل که شما فرمودید و نه به خاطر شأنیت زن و این حرفا .
قبول ندارم چون دلیل انتخاب هر کدوم از اینها رو که از زبان رئیس جمهور شنیدم داشتم از خنده میمردم . مثلا انتخاب وزیر بهداشت به این دلیل بود که زنها مشکلاتشون رو توی جامعه به خاطر حجب و حیا مطرح نمیکنند و ما باید یه وزیر زن داشته باشیم تا مشکلات بهداشتی خانم ها در این چهار سال در اولویت قرار بگیره . خب این خنده دار ترین جکی بود که توی زندگیم شنیدم یعنی یه مرد نمیتونه جوری برنامه ریزی کنه که همچین اتفاقی بیفته ؟
به نظرم آقای احمدی نژاد دنبال عده ای میگرده که هر چی بهشون میگه بگن چشم و به قول خودش دولت یکدست باشه . و داره آدمهای خودش رو میچینه در ثانی انتخاب زن هم دقیقا یه کار تشریفاتی است برای اینکه ثابت کنه ادم همه جانبه ایه .

بعد هم دیگه توی سطح مدیریت کشور یه عده ای باید زندگیهاشون رو قربانی کارشون کنند حالا چه زن و چه مرد . اینکه به خونه نمیتونن برسن خب برای اقایون هم وجود نداره . مگه مرد نباید داخل خونه نقش ایفا کنه ؟ پس تمام اونهایی که پست های حساس دارند برند کارشون رو تعطیل کنند که نمیتونند داخل خونه نقششون رو ایفا کنند . . .

[پاسخ]

چند تا چیز رو مطرح کردید شما. یکی درباره‌ی نیت رئیس‌جمهور و این چیزا… که این اصلا محل بحث من توی این پست نیست. لذا بهش نمی‌پردازم. اما دوست داشتم شما با احتیاط بیشتری توی این مورد نظر می‌دادید.
مسئله‌ی دیگه مقایسه‌ی نماینده‌ی مجلس با وزیر بود؛ که کلی خدشه بهش وارده. نماینده‌ی مجلس سفرهای استانی نداره و محل خدمتش ثابته. غیر از مواقع ضروری، روزهای تعطیل مجلس هم مشخصه. مجلس صبح کارهاش رو می‌کنه… قابل قیاس نیستند.
مسئله‌ی بعدی که فرمودید در سطح مدیریت یه عده باید زندگی‌شون رو فدا کنن و این حرفا، دو بخش می‌شه. یکی اینکه واقعا آقایونی که پست حساس دارن برای رسیدن به وظایفشون در منزل باید کارشون رو تعطیل کنن؟ نه. ابدا این طور نیست. توی متن هم گفتم. این روزا کمتر کسی هست که تفاوت نقش و تأثیر زن و مرد بر خانواده رو ندونه. اون وظایفی که مرد در قبال خانواده داره و اون رسیدگی مادی و احساسی، نیاز به حضورش در منزل رو کمتر از نیاز به حضور زن در منزل کرده. روی همین اصل هم بوده که اسلام یکی از وظایف مرد رو تامین معاش قرار داده که خارج از خونه حاصل می‌شه. به خاطر همین تفاوت اثری که این دو با هم دارن… فکر می‌کنم اونقدر واضحه که نیاز به توضیح نداره… قسمت دوم مسئله‌ی آخر اینکه آیا واقعا برای اینکه توی اون کار بتونن موفق بشن، باید زندگی‌شون رو فدا کنن؟! ابدا چنین اعتقادی ندارم. پاسخ قبلی که درباره‌ی تفاوت نقش زن و مرد بود، این قسمت رو هم جواب می‌ده. این اعتقاد خیلی اشتباهه. هر مردی به طرق مختلف می‌تونه چند ساعتی رو در روز به خونواده‌ش اختصاص بده. به محبت کردن به اون‌ها و مؤثر بودن در تربیت بچه‌ها… زندگی کسانی که وارد مدیریت کلان جامعه شده‌ن، درسته که با زندگی ماها فرق‌هایی داره؛ اما هرگز نیاز به قربانی کردن خانواده‌شون برای انجام وظیفه‌ی کاری‌شون نیست.

[پاسخ]

موضوع بحث من این جمله شماست : ” اما تصور کنید یک وزیر پُرکار، اگر بخواهد ادای دین کند، شب و روزش در گیرودار کار می‌گذرد. بعد فکرش را بکنید که این خانم وزیر، خانه و خانواده را هم باید ساپورت کند. ”
بحث ما اینه که کسی که قبول میکند پیشنهاد وزارت را حتما بچه هاش و همسرش به درجه ای از بلوغ رسیدند که میتونند این زندگی رو قبول کنند .
واینکه در مقابل اهداف متعالی جامعه این دلیل شما یک دلیل خیلی خیلی کوچی هست . یعنی بگه چون من نمیرسم به خانواده ام برسم وزیر نمیشم !!

بله اگه بخوایم تعمیم بدیم برای همه زن ها این یه پست متناسب با خانم ها نیست اما ما نمیتونیم یه مورد خاص و استثنا رو تعمیم بدیم به کل جامعه . چون این یه شرایط خاصه و باید هم خاص در موردش صحبت بشه . منظورم اینه که درصد قوع این احتمال که یک زن وزیر بشه در برابر جمعیت زنان نزدیک به صفره پس نباید کلی بگیم زن ها نمیتونند وزیر بشند یا نه . باید بگیم این خانم با این مشخصات و این ویژگی ها و این خانواده و این نوع تربیت میتونه وزیر بشه یا نه .

موضوغ دومم در مورد این جملتون هست : ” از این گذشته، همراهی دائمی با مردان و برخورد با انواع خلقیات مردانه، بدون شک در لطافت روح زن و خلقیات او اثرگذار خواهد بود. ”
و به خاطر همین صحبتتون بود که مثال نماینده مجلس رو زدم . مگر یک نماینده مجلس صبح تا شب با خلقیات مردانه برخورد نداره ؟ الا اینکه قبول کنید یک زن یک نماینده مجلس موفق هم نمیتونه باشه !! که اینطور نیست .

در ضمن اینکه برای شما نیت رئیس جمهور در انتخاب زن برای کابینه اش فعلا مد نظر نیست خودش جای فکر داره ؟ مگه میشه موضوعی رو بررسی کرد بدون اینکه نیست وقوع اون رو نادیده گرفت ؟

[پاسخ]

خب من قبل از جواب، اینو دوباره تکرار کنم: «وقتی دقیق‌تر به مسئله نگاه می‌کنم، می‌بینم شخصا حضور خانم‌ها را توی این جور جاها دوست ندارم.» این نوشته، همه‌ش نظر شخصیه و خیلی طبیعیه که شما و خیلی‌های دیگه قبول نداشته باشید. با این حساب، چیزی نیست که راجع بهش بشه بحث کرد.
ولی با این حال… بحث از بلوغ خانواده کردید. کاملا با این صحبت موافقم، ولی یک سؤال: این که اون‌ها بتونن این زندگی رو قبول کنن، یعنی با قبول کردنش، نیازشون رو به وجود مادر یا همسر خانواده از بین می‌برند؟! قبول کردن اون‌ها صرفا به معنی تحمل مشکلات و به عهده گرفتن بخشی از وظایف ایشون هست. اما اون‌ها به هیچ وجه با این تعهد، نمی‌تونن نیاز روحی خودشون رو به مادر یا همسر ساقط کنن. تاثیر وجود مادر و حتی پدر در خانواده، صرفا متوجه انجام بعضی کارها و مادیات نیست که اگر نبودند آدم یه کاریش بکنه. حضور معنوی اون‌ها، روحیاتشون، نظارتشون بر اعضای خانواده از همه‌‌ی این‌ها مهم‌تره. حالا هر چی هم می‌خوان بالغ باشن!
- اهداف متعالی جامعه… این اتفاقا اصل بحثه. و اتفاقا معتقدم که زنان هستند که جامعه رو رو به تعالی یا سقوط می‌برند. اما نه با اشغال پست‌های دولتی و غیره. با تربیت صحیح همسر و فرزند. اینجا کاملا وظیفه‌ی اصلی زن تحریف شده. زن اصلی‌ترن وظیفه‌ش حفظ خانواده هست. تأمین فضای امن خونه است. همسرداریه. از همه‌ش مهم‌تر تربیت فرزنده. و همه‌ی این وظایف اصلی مستلزم حضور زن هست و حد و مرز نداره که با بلوغ فکری اعضای خانواده، نیاز به اون ساقط بشه. پس این صحبت با اهداف متعالی جامعه تناقض که نداره هیچ، در جهت تامینشه. اتفاقا اگه کسی نمی‌رسه به خونواده‌ش برسه، شرعا حق نداره چنین مسئولیتی رو قبول کنه. پیغمبر با همه‌ی پیغمبری‌ش، توجه زیادی به خونواده داشتن.
چه فایده که من بیام وزیر بشم و در اثر حضور کم من، محبتم و نظارتم به خانواده کم بشه و دخترم یا پسرم دچار مشکل روحی یا انحراف اخلاقی بشن؟ شک نکنید که اگر این اتفاق بیفته، اون کار به هیچ وجی و با هیچ استدلالی انجامش برای من صحیح نیست، هر چی هم که من توی اون کار خدمت کنم، وقتی باعث انحراف روحی یا اخلاقی بچه‌م شدم، هیچ ارزشی نداره. باز یادآوری می‌کنم تفاوت نقش و تاثیر زن و مرد در خانواده رو.
- من اصلا نگفتم زن‌ها نمی‌تونن وزیر بشن. می‌تونن بشن، اما قطعا خلأیی در خانواده‌شون ایجاد می‌شه… تعمیم می‌شه داد، درست به همون دلایل بالا.
- بازم می‌گم که حضور یه زن در مجلس با حضورش در کابینه به عنوان وزیر تفاوت خیلی زیادی داره. اما شما به چیزی استناد می‌کنید که من حتی اون رو هم قبول ندارم! باز شخصا به دلایل مشابه، اما با غلظت کمتر «صلاح رو در این می‌بینم» که زن وارد این جور مشاغل نشه. صلاح رو در این می‌بینم، یعنی که این جوری نیست که مطلقا نفی کنم. چون به هر حال شرایط کاری زن در مجلس نسبت به وزارت مطلوب‌تره.
- پاراگراف آخرتون… گفتم توی این مطلب به این موضوع نپرداختم. بله در این مورد خاص بدون هیچ خدشه‌ای می‌شه به چگونگی وزارت و شرایط اون برای زنان بپردازیم، بدون اینکه لازم باشه به این مسئله پرداخته بشه که با چه نیتی سر اون کار اومده. توی این نوشته درباره‌ی وزارت زن به طور مطلق صحبت کردم. حالا این زن می‌خواد توی جمهوری اسلامی به وزارت برسه، می‌خواد توی آمریکای لیبرال!

[پاسخ]

من نظرام رو گفتم و ممنون که وقت گذاشتید جواب دادید .

اما بازم میگم این یه مورد خاصه ! که حتی خودتون دارید برای یه پله پایین ترش که توی مجلس میشه فرق قائل میشید و میگید تفاوت داره چه برسه به اون زن های خانه دار و شاغل سطح جامعه که مقایسه کردنشون با هم قیاس مع الفارغه !

نتیجه گیری کلی : من هم کاملا حرف شما رو قبول دارم در باب اون دلایلی که گفتید و خودمون هم بهش واقفیم فقط فکر میکنم من دارم موضوعی به این قضیه نگاه میکنم و شما دارید تعمیم میدید و همین جاست که اختلاف داریم .

یا علی …

[پاسخ]

من کاری به وزرای زن ندارم اون بحثش جدا
ولی خدایی یه نگاه به کابینه بنداز بین تناسبی بین وزرا با تخصص و تجربشون در حیطه وزارتشون میبینی ؟

مصلحی به قول دوست و دشمن اصلا سابقه امنیتی نداره

علی آبادی پر حاشیه و کم بهره هستش در ورزش مدیریتش خوب نبود پسرش در ورزش دخالت میکرد و پارتی بازی رو به اوج رسوند

وزیر بازرگانی رو به عنوان وزیر نفت انتخاب کرده ننه جون بنده هم که سالهاست عمرش رو داده به شما می دونست وزارت نفت وزارت بزرگ و چند بعدیه بدون شناخت وزارت خونه احدالناسی نمیتونه یک شبه به تجارب مدیریت نفتی برسه

کامران دانشجو رو گذاشته وزیر علوم !! آخه برادر من اول ببین این بابا چه بار علمی در چنته داره این اقا جزء ۸ نفری بود که در حین تحصیل و در بعد از ماجرای فتوای سلمان رشدی نه فقط از انگلستان اخراج شد حتی ورود الممنوع به انگلستانه چطور میگه من از انگلستان دکترا گرفتم ؟ البته منظورم این نیست که هر کسی که از انگلستان مدرک نداره بار علمی هم نداره منظورم اینه که اگه مدرک از انگلستان نگرفتی پس چرا دروغ میگی …
دیگه بماند وزرای زن مثل آجرلو و کشاورز

من نمی دونم تاثیر ۴ تا شعار افراطی و رادیکال توسط رئیس جمهور و چند تا ژست مردمی !!! گرفتن اینقدر مهم بوده که اصولگرایان رو فریب داده ؟
لابد قحط الرجاله دیگه الله اعلم

[پاسخ]

کامنت‌تون ارتباطی به این پست نداشت.

[پاسخ]

با سلام
اول در مورد نقش زن در نظام اسلامی دیدگاههای مختلفی وجود داره
حضرت امام معتقند که باید نظام اسلامی زمینه ای را برای حضور زنان ایجاد کند تا بتواند با حفظ تقوا و تثبیت حضور به نقش خود بپزدارند
اما این که آقای احمدی نژاد برای سه کابینه مختلف زنان را انتخاب کرده چند نکته را متذکر بشوم
۱٫ اساسا وزارت خانه ها به لحاظه خدمات و کارکردی که برای انها تعرف شده شامل وظایف مختلفی هستند مثلا و وزارت آموزش و پرورش که یک نهاد متمرکز نیست فعالیتهای پراکنده ای دارد و شخص وزیر وقت زیادی را برای پیگیری امور بگذارد با افراتد زیادی مذاکره کند خیلی از مشکلات را حفظ کرده و یا حتی در اوج مشکلات به خاطر اینکه مسئول در یک نظام اسلامی هست باید از خود شکیبایی نشان دهد .سفرهای خارجی داشته و حتی چون وزاریت مثل اموزش و پروزش تهعدا زیادی از مردم مستقیو و غیر مستقیم با ان در گیر هستند ممکن است که به خاطر کمبود ویا عدم اطلاع رسانی درست موجبات توهیو جسارت و یا حتی فحاشی را ایجاد کنند
نقطه مقابل این موضوع نقش و وظایف یک زن با این حال تفاسیر کم رنگ حتی خدشه پذیر خواهد شد و صدمات و لطمات جبران ناپذیری را به خانواد و جامعه ایجاد خواهد کرد
من معتقدم یا سطح مدیرتی زنان و یا حوزه اشتغال را بر اساس: شان .تجربه . عرف یک شغل و روحیات وی ایجائو وتعریف کرد
در ضمن در مورد بحث وزارت زنان که مورد اشکال مراجع تقلید مکارک و صافی بود
ضمنا تجربه تحصص کارآمدی داشتن برنامه که از فاکتورهای انتخاب زنان نیز هست باید مورد توجه قرار گیرد

[پاسخ]

سلام
این که رئیس‌جمهور محترم زنان رو برای پست وزارت پیشنهاد بدن، یک مسئله است؛ این که یک زن پذیرای چنین مسئولیت‌هایی باشه هم مسئله‌ی دیگه. بنده فعلا به مسئله‌ی اول نمی‌پردازم.
با شما در مورد لطمه خوردن خانواده موافقم. اما معتقدم که در بحث از هر مسئولیتی باید تجربه، تخصص، کارآمدی و داشتن برنامه، لحاظ بشه و این البته محدود به زنان نمی‌شه.

[پاسخ]

با سلام و قبولی طاعات و عبادات شما
مورد اول اتفاقا به هم ربط دارن چرا : چون که ساختار بعضیاز امور هیچ سنخیتی باز زنان نداره مثل مرجع تقلیذ قاضی یا رئیس جمهور شدن زنان که در این انتخابات محل مناقشه بود
اساسا بعضی از امور برای زنان تعریف نشده و یا بالعکس
وزارت خانه با تعاریفی که عرض کردم هیچ ساختاری با زنان نداره و در مجموع باعث کم رنگ شدن نقش واقعی زنان خواهد بود و به نظرم باعث از بین رفتن بعضی از هنجارها زنان در جامعه خواهد شد
دقیقا مثل به استادیوم رفتن زنان
ما باید امور مختلف را برای زنان در حوزهای مختلف را برا اساس شان .جایگاه کارکرد و تجربه زنان تعریف کنیم نه اینکه زنان اموری را که اساسا با انها سازگار نیست سعی کنند که خود را تطابق دهند که این همان بازیچه شدن زنان خواهد بود

[پاسخ]

عرض بنده این نبود که این دو مسئله با هم ارتباط دارند یا ندارند. عرض کردم که فارغ از مسئله‌ی اول، به مسئله‌ی دوم، به صورت محض پرداختم، بدون در نظر گرفتن مسئله‌ی اول.

[پاسخ]

در ضمن ممنون که پاسخ دادین و توجه کردین
امیدوارم موفق باشین
ایمان از شیراز [rose]

[پاسخ]

اساسا از طرز فکر شما استقبال و تحسین میگم
همیشه از آدمهایی که از روزمرگی بیذار و نسبت به مسائل روشنگری دارن احساس ستایش داشتم
منتظر مطالب روشنفکرانه شما هستیم
البته خوشحال هم میشدم اگه بتونم توی ارائه مطالب و یا ویرایش سایت همکاری داشته باشم
ا

[پاسخ]

از لطف شما سپاسگزارم.
متوجه منظورتون از ویرایش سایت نشدم.

[پاسخ]

دوست عزیز این رو شما می گی و قبول داری، ولی فکر نمی کنی این حق باید وجود داشته باشه که زنان خودشون تصمیم بگیرند که اون لطافت روحی رو که شما ازش حرف میزنی رو داشته باشن یا چنین مشاغل مهمی که از نظر شما با لطافت روح در تضاده؟
هر چند من تضادی بین لطافت روح و داشتن مشاغل مهم و حساس نمی بینم.
وقتی یک نفر شغل مهمی رو در اختیار میگیره باید وقت بیشتری رو صرف کنه و وظیفه های طرف مقابل بیشتر و سنگین تر میشه. جامعه ما همیشه این حق رو به مردان میده که وارد مشاغل سنگین بشن و بار زندگی رو به دوش زن بندازن ولی به ندرت برای زنی همچین حقی قائله.

[پاسخ]

دوست عزیز، با یک نوشته و نقد و اظهار نظر، که این حق از کسی دریغ نمی‌شه. :) خوشحال می‌شم بدونم شما خانم هستید یا آقا.
این که حق داشتن مشاغل سنگین به آقایون داده می شه، اساسا به خلقت انسان‌ها برمی‌گرده و نه به جامعه.

[پاسخ]

بله همانطور که میگید با یه نقد و اظهار نظر چنین حقی نباید دریغ بشه ولی الان با چنین طرز فکری در اجتماع چنین حقی از زنان دریغ شده(در بیشتر موارد).
در متن هم ذکر نکرده بودید که باید این حق وجود داشته باشه تا زنان خود تصمیم بگیرند.
و در مورد اینکه می گید “حق داشتن مسائل سنگین به آقایان داده میشه، اساسا به خلقت انسان‌ها برمی‌گرده و نه به جامعه.” باید دید خلقت رو چه کسی به انسان(مرد یا زن) داده و حق رو چه کسی میده؟ آیا اعطا کننده حق و خلقت، یکی اند؟
فرقی نمی کنه من خانم باشم یا آقا، نظری که دادم نظر فردیه که داره توی همین اجتماع زندگی میکنه. 

[پاسخ]

جنسیت‌تون رو برای این پرسیدم که بدونم کسی که از روحیات زنانه صحبت می‌کنه، خودش چطور درکش کرده؟ آیا خودش یک زن هست یا صرف تجربه و گمان چنین نظری داره :)
در مورد حق و خلقت: حق براساس وظایف تعریف می‌شه و وظایف و نقش‌ها بر اساس خلقت. نمی‌شه این‌ها رو از هم جدا کرد.

[پاسخ]

با سلام و قبولی طاعات و عبادات شما
منظورم این بود که اگر در ارائه و اصلاح مطالب کمک لازم داشتین خوشحال میشم و باعث افتخاره که باهاتون همکاری داشته باشم
موفق باشین

[پاسخ]

سلام. متشکر
از پیشنهادتون متشکرم.

[پاسخ]

اگه قراره علت مخالفتتون با وزیر شدن زنها این باشه که فرصتی برای وظائف خانه پیدا نمی کنن پس بسیاری از سایر مشاغل هم شاملش میشه مثل پزشکی…میدونید چند شب در ماه رو باید کشیک باشن؟میدونید چقدر ممکنه وسط شب و روز بهشون زنگ بزنند و بخاطر یه مساله اورژانسی بکشنشون بیمارستان؟خیلی خیلی بیشتر از وزارت آدم رو درگیر می کنه این شغل…ضمن اینکه شب و روز هم باید با مردها سر و کله بزنند پس به قول شما لطافتشون هم از بین میره!
من شخصا هیچکدوم از این دلایل رو قبول ندارم.هر شغلی که زن داشته باشه مسلما قسمتی از زمانی که میخواسته در خانه باشه رو ازش می گیره…اما این دلیل نمیشه بگیم این موضوع بده.ضمن اینکه این موضوع کاملا به شخصیت افراد خانواده و فرهنگ اونها بستگی داره که چه توقعاتی از زن خانواده داشته باشن.تا جائیکه میدونم در اسلام تهیه معاش وظیفه مرد است اما کار خونه وظیفه زن نیست.

[پاسخ]

[smile] [grin] [sad] [shock] [confused] [cool] [lol] [angry] [tongue-out] [wink] [hee-hee] [batting-eyelashes] [straight-face] [worried] [crying] [love-struck] [blushing] [smug] [sigh] [watching-sad] [thinking] [broken-heart] [devil] [sick] [nerd] [silly] [rose] [day-dreaming] [drooling] [applause] [whistling] [wall] [nail-biting] [I-dont-know] [angel]
*اگر پیغامتانخصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمه‌ی خصوصی را درج کنید.




© دنیای راه راه ۱۳۸۸ | طراح قالب grrliz | فارسی‌سازی مهران | قدرت‌گرفته از وردپرس