تغییر ادبیات گفتاری در اینترنت

محیط اینترنت، یا همان فضای مجازی، یک فرق اصولی با جامعه‌ی حقیقی دارد که می‌شود بهش گفت «فضای باز تعامل».

اینجا ارتباط برقرار کردن با آدم‌ها، نه محدودیت مکانی دارد و نه زمانی و نه جنسیتی. خیلی راحت آدم‌ها، در کم‌ترین زمان ممکن با هم ارتباط برقرار می‌کنند.

این باز بودن فضا، شاید بیشتر از هر چیز، بر کاهش محدودیت‌های عرفی و دینی در روابط دو جنس دختر و پسر دلالت دارد. در این فضا، دخترها و پسرها، بسیار راحت‌تر از فضای حقیقی، با هم در تعامل‌اند.

الان قصد آسیب‌شناسی این پدیده را ندارم. فقط این روزها یکی از تأثیرات آن، فکرم را مشغول کرده است.

تا آنجا که تجربه‌ی زندگی در جامعه‌ی حقیقی نشان داده است، دخترها عموما بسیار محتاطانه‌تر از پسرها کلماتشان را انتخاب می‌کنند. حرف‌های رکیک بین‌شان خیلی کمتر رد و بدل می‌شود. حتی فحش‌های مورد استعمال آن‌ها با هم فرق دارد.

پسرها شوخی‌هایشان، ادبیات گفتاری‌شان، خشن‌تر است، درشت‌گویی بیشتر دارند و خلاصه‌اش اینکه عموما ادبیات دخترها پاستوریزه‌تر است!

اما خلط این دو جنسیت در محیط مجازی و فرو افتادن پرده‌ی روابط بین هر جنسیت، خصوصا در شبکه‌های مجازی که تعامل‌ها بیشتر است، باعث تغییر ادبیات حاکم بر دختران فعال در این فضای مجازی شده است.

پسرها طبق روال معمول، با یکدیگر شوخی می‌کنند، از روی دوستی، ناسزا می‌گویند، درشت‌گویی می‌کنند؛ در حالی‌که بر خلاف معمول، دخترها گفتارشان را دارند می‌شنوند و ناخواسته تحت تأثیر ادبیات آن‌ها قرار می‌گیرند؛ طوری که بعد از مدتی، کلمات یا اصطلاحاتی را در دایره‌ی لغات آن‌ها می‌بینی، که چند وقت پیش وجود نداشت.

نمی‌دانم برعکس این هم درست است یا نه. یعنی پسرها هم با دیدن ادبیات دخترانه، ادبیاتشان تغییری کرده است؟

این یک مطلب علمی و کارشناسی نیست، بیان یک تجربه است.

موارد مشابه

۱۷ دیدگاه

    1. سلام. البته که نه! پاراگراف یکی مونده به آخری یه اشاره‌ای به تأثیر طرف مقابل هم کردم. منتها در مورد تغییر ادبیات آقایون، خود شما باید بنویسید که توی جمعشون هستید 🙂

      1. من تأثیر مستقیمی از ادبیات خانم‌ها در آقایون ندیدم، ولی احساس می‌کنم وجود خانم‌ها در وب باعث می‌شه آقایون خودنگهدارتر باشند و کمتر از کلمات خشن استفاده کنند نسبت به حالتی که بدانند هیچ خانمی نوشته‌شان را نمی‌خواند.
        این موضوع در مورد فضاهای واقعی هم دیده می‌شود. ادبیاتی که خود من به طور روزمره با دوستانم (که پسر هستند) به کار می‌برم در دانشگاه خیلی نسبت به ادبیات دوران دبیرستان تلطیف و مؤدبانه‌تر شده است! و این احتمالاً تا حدی به خاطر تأثیر ناخودآگاه حضور خانم‌ها در محیط است. البته بزرگ‌تر شدن از نظر سنی و عاقل‌تر شدن هم احتمالاً تأثیر دارد.

  1. سلام مطلب رو خودنم به عنوان یه تجربه میشه قبول کرد اما این ادبیات گفتاری بر میگرده به روحیات اونا ..
    نباید انتظار داشت پسرها و دخترها ادبیاتشان مثل هم باشند..
    هرچند اجتماع و تعاملات اجتماعی در ادبیات هر دو طرف نقش بسزایی رو ایفا میکنه ..
    [rose]

  2. آره با این مطلبتون موافقم.

    البته من بیشتر اون قسمت “خلط این دو جنسیت در محیط مجازی و فرو افتادن پرده‌ی روابط بین هر جنسیت” توجهم رو جلب کرد.

    من یه مدتیه که به این موضوع فکر می کنم و در واقع باید بگم نگران این موضوع هستم. چون می بینم که روی دختر و پسرهای مذهبی هم توی روی هم باز شده حتی اگه در حد کامنت ها باشه. به نظر من افشای اسم دختر خانوما در فضای وب، مخاطب قرار دادن یه دختر خانم مذهبی با اسم کوچیکش توسط یه پسر، استفاده از بعضی اصطلاحات خیلی خودمانی مثل “آبجی گلم” و … که نمونه های زیادیش رو می شه تو نظرات کاربران پیدا کرد اگه در حد اختلاط نباشه قطعاً اثرات سوئی در همین حدود برش مترتب هست بلاشک.

    و اما لطفاً به نظر ما در مورد پست “معضل بزرگ!” خانم ثنایی در “روز نوشته های من” مراجعه فرمائید.

    به دکان ما هم یه قدم رنجه ای بفرمائید که پست “بد حجابی افسار گسیخته” مان در انتظار نظر شماست.

  3. با پاراگراف آخر موافق نیستم ..
    یعنی به صورت یه “تجربه ی شخصی” ازتون می شه پذیرفت اما به صورت یه عبارت “همیشه درست” نه !

    یعنی من براش مثال نقض دارم، که یک مثال نقض کافیه تا عبارت همیشه درست رد بشه !

    التماس دعا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *