نوشته شده توسط: کوثر، در تاریخ:۱۸م, تیر ۱۳۸۹، تعداد بازدیدها: 160 نفر
از هم ناراحت میشویم،
عصبانی میشویم،
دلگیر میشویم و حرفی می زنیم.
بعدتر که آرام شدیم،
از هم عذرخواهی میکنیم.
همدیگر را میبخشیم.
اما
تأثیر عمیق و -شاید- ابدی آن را چه میکنیم؟


(4 رأی، میانگین: 4.75 امتیاز از 5)


















۱۸م تیر, ۱۳۸۹ در ۳:۱۳ ب.ظ
تأثیر عمیق و -شاید- ابدی آن را چه میکنیم؟
خیلییییی عالی بود
[پاسخ]
۱۸م تیر, ۱۳۸۹ در ۴:۲۳ ب.ظ
……
[پاسخ]
۱۸م تیر, ۱۳۸۹ در ۹:۵۶ ب.ظ
خیلی از خونههای خالی رو میشه پر کرد. خیلیها رو هم نه. اما اونایی رو که نمیشه پر کرد رو میشه جوری زیر خونههای پر پنهون کرد که دیده نشن.
اینه که مامانا همیشه بچههاشون رو دوست دارن و بـعکس!
[پاسخ]
۱۹م تیر, ۱۳۸۹ در ۶:۴۳ ق.ظ
در عجبم ما انسانها چه خیری از عصیان و فراق دیده ایم.دیدید در فراق چه بی تابیم.این بی تابی رو میشه از یک عاشق یا مال باخته پرسید.با این وجود بازم دنباله فراقیم.با تنگ نظری لجاجت بدبینی …بهترینها رو از هم میرنجونیم.نمیدونم چرا همیت و غریت ما بر فراق بنا شده.دوریم.کجا انسان امروز میره.عدم صداقت و طلب زیادی از دیگران داشتن تابوی حرکتیه ما شده.کی به دامن ضیافت الله بر میگردیم.نمیدونم.یا علی
[پاسخ]
۱۹م تیر, ۱۳۸۹ در ۹:۳۶ ب.ظ
معلومه
فراموش …
[پاسخ]
۱۹م تیر, ۱۳۸۹ در ۱۱:۵۴ ب.ظ
از چند پستی که روی صفحه بود می شود متوجه شد که این رگ به رگ شدگی مدت هاست که اتفاق افتاده است، درد جانکاهی است
[پاسخ]
۲۶م تیر, ۱۳۸۹ در ۷:۲۲ ق.ظ
“بعدتر که آرام شدیم،
از هم عذرخواهی میکنیم.
همدیگر را میبخشیم.”
.
.
.
وقتی بخشیدیم نباید اثری از اون اتفاق توی روح حتا بمونه. بخشش یعنی این و لاغیر ….
سلام
[پاسخ]