بیایید معجزه کنیم!

احتمالا این از خاصیت جوان بودن جمعیت کشور ماست که رویکردها نسبت به فعالیت‌های زودبازده و کوتاه‌مدت خیلی بیشتر از پروژه‌های زیرپوستی بلندمدت است. جوان است و عجول و کم‌طاقت دیگر!

و شاید همین اقبال به کارهای کوتاه مدت باشد که تعداد کنگره‌ها و همایش‌ها و نشست‌های بی‌ریشه و بدون دنباله را قارچ‌گونه افزایش داده است. نهایتا بعد از دو سه ماه پی‌گیری، همایشی برگزار می‌شود و عده‌ای دور هم جمع می‌شوند و به صحبت‌های چند آدم نامدار و شناخته شده گوش می‌دهند و خبرش مثل توپ صدا می‌کند و اسمی از مؤسسه یا نهاد برگزار کننده همه جا پُر می‌شود و با برگزارکنندگان، مصاحبه‌هایی می‌شود و عده‌ای دلسوز هم به خاطر دغدغه‌مندی برگزارکنندگان و اهداف متعالی‌شان، آفرین و صدباریکلا می‌گویند و تمام!

درست به همین راحتی. تمام!

همایشی با یک مدت تلاش و چند میلیون پول بی‌زبان شکل می‌گیرد و بعد از دو سه روز هم تمام می‌شود و هیچ اثری از آن جز اسمش باقی نمی‌ماند. البته اشتباه نشودها! من مخالف برگزاری همایش نیستم. مخالفِ برگزاریِ بی‌هدفِ همایش‌ها هستم.

همایش ِ صرف را باید گذاشت دم کوزه و آبش را ریخت پای چند گلدان تشنه!

همایش فی‌نفسه جز زحمت و هدر دادن پول، و خب البته گاهی هم رفع مهجوریتِ نسبی از بعضی مقوله‌ها، سودی ندارد؛ مگر اینکه تبدیل شود به مقدمه یا مؤخرهٔ یک حرکت بلندمدت و پویا. یعنی یا بیاییم با برنامه‌ریزی دقیق، همایشی بگیریم و استارت کاری بلند مدت و برنامه‌ریزی شده را اعلام کنیم و جشن بگیریم، یا با برگزاری یک همایش بعد از مدت‌ها کار روی یک پروژهٔ بلندمدت، بیاییم دست‌آوردهای آن طرح را اعلام کنیم و موفقیت‌هایش را جشن بگیریم.

چیزی که توی این چند سال اخیر در حوزهٔ وبلاگ‌نویسی شاهدش بوده‌ایم، جزءِ همان همایش‌های پول و وقت هدر ده بوده که هیچ مدیریتی و هیچ هدفی پشتش نبوده، و اگر هم بوده، مدیریت موفقی نداشته است. [به شدت امیدوارم که همایش عفاف و اخلاقی که چند روز پیش برگزار شد، از این نوع همایش‌ها جدا بوده و یک حرکت هدفمند و دنباله‌دار باشد.]

کدامیک از این همایش‌هایی که در چند سال اخیر برگزار شده است، منتهی شده به ایجاد یک کارگروه منسجم با هدفی مشخص؟

همین چند ماه پیش، همایشی در حوزهٔ وبلاگ‌نویسی، توسط یک گروه دغدغه‌مند و خوش‌فکر، برگزار شد و در همان همایش اعلام شد که این نشست و هم‌اندیشی هر ماهه تکرار خواهد شد و گروه شرکت‌کننده به همین وسیله، در جهت بعضی مسائل اجتماعی و دینی تغذیهٔ فکری خواهند شد و حرکتی منسجم شکل خواهد گرفت و هزارتا از همین حرف‌های قشنگ دیگر.

الان که چیزی بیشتر از شش ماه از برگزاری آن همایش می‌گذرد، نه خبری از همایش دوم شده است و نه حتی یک ایمیل خشک و خالی جهت حفظ ارتباط با شرکت کنندگان، برای‌مان ارسال شده است.

دوستان دلسوز و خوش‌فکر! بیاید به جای این همه کارهای پر سر و صدا و بی‌فایده، به فکر پروژه‌های طولانی‌مدت، با حرکتی آرام‌تر و پیوسته‌تر باشیم. بیاید فشفشه‌های نوع دوم باشیم که بعد از طی مسافتی در آسمان می‌شکفد. تجربهٔ مسلم ثابت کرده است که ارتباط مستمر و آموزش‌های مداوم، در مدت زمان طولانی‌تر، معجزه می‌کند. بیایید معجزه کنیم!

موارد مشابه

۱۱ دیدگاه

  1. سلام
    من هم خیلی بی سر و صدا این همایش را بودم.
    فکر نمی کنید باید همه را شنید
    و دایره را بزرگ تر کرد
    من به همه آنها که بودند احترام می گذارم و برای بعضی فوق العاده ارزش قائلم
    و دوست داشتم خیلی های دیگر هم بودند و جمع نمونه ای از جامعه بود دست کم نمونه ای از همه ی کسانی که دغدغه دارند.
    و بعد هم اطلاعات شرکت کنندگان مانند ایمیل آنها دست به دست نگردد که به خودت بیایی و ببینی صندوق نامه ات دارد سر می رود و همه مدعی هستند که می خواهند تشکل درست کنند و … آنوقت در به در می گردی دنبال آن جمله ی آشنای مولا که همیشه ی خدا گم می کنی! ( … و نظم امرکم) همین کوچک ها …
    بگذریم. از آشنایی با این صفحات خیلی خوشحالم
    موفق باشید

  2. شما کی میخواید نگاه مردسالارنتون رو نسبت به زن تغیر بدید. http://kosaraneh.com/1388/06/subtlety-of-women/
    نگاه شما که افکار متحجرانه نسبت به زن دارید شبیه به هم است

    “اما تصور کنید یک وزیر پُرکار، اگر بخواهد ادای دین کند، شب و روزش در گیرودار کار می‌گذرد. بعد فکرش را بکنید که این خانم وزیر، خانه و خانواده را هم باید ساپورت کند. بله، مرد هم در خانه تعهداتی دارد؛ ولی گمان نکنم این روزها دیگر کسی تفاوت وظایف و نقش زن و مرد، و تأثیری را که هر کدام بر خانواده دارند، نداند. یک خانم وزیر که هر روز، صبح تا شب درگیر است و بعضی از شب‌ها را به خاطر سفرهای کاری در منزل نیست؛ یا از عهده‌ی انجام وظایف اصلی‌اش به خوبی برنمی‌آید، یا مجبور به تحمل فشار و سختی زیادی می‌شود و یا اعضای دیگر خانواده را به سختی می‌اندازد، یا همه‌ی این موارد با هم!”

    افاضات آبکی شما همان چیزهاییست که زنان رو قرنها در پستو نگه داشت. ولی با وجود تلاشهای مدافعین حقوق زن هنوز بر طبل مرد سالاری میکوبید. بفرمایید اصل مطلب رو بگید. زن با این کار نمیتواند به شوهرش(یعنی مرد) خدمت درست و حسابی کند

    ولی دلیل اصلی مخالفتتون که عقاید مرتجعانه باشه رو ذکر نمیکنید.
    شما ذکر نکردید ولی یکی از همفکراتون فاطمه رجبی ذکر کرده.

    سوال همه شما مردسالاران یکی است و آنهم زیر سوال زنان است

    سوال تو “افتخار وزارت برای زنان؟”

    فاطمه رجبی” وزارت زنان، ضرورت یا ؟”

    ملای حکومتی مکارم شیرازی” آیا انتخاب وزیر زن مشکلی از جامعه زنان حل می‌کند؟”

    1. دیدگاه من کاملا روشن و واضح بود. چیزی در لفافه نداشت که شما به عنوان “اصل مطلب” کشفش کنید. وظیفهٔ اول زن، همسری است و مادری. حالا اگر این از نظر شما مرتجعانه است؛ خب باشد 🙂

      1. “زن لطیف است، رقیق است؛ اصالتا سنخیتی با این جور کارهای زمخت و سنگین ندارد.”
        مردسالاران برای اعمال تبعیضهای جنسیتی در مورد زنان و تمایلشان به این تبعیض ، بدون ذکر دلیل واقعی بر آمده از افکار مردسالارنه شان، خود را پشت لفاظیهایی شبیه به اینها پنهان میکنند(لطیف است ظرف است. البته برای چماق خوردن از نیروی انتظامی دیگه لطیف نیست).
        “کارهای زمخت”.گویا میخواه بره با دستان خالی کوه بکنه
        نه خیر دلیل اصلی شما این لفاظیهای “وظیفه مادری نیست” و اصلن اینها دلیلی نیستند که شما بتونید با توسل و ابزار ساختن از اونها زنان رو باهاش خانه نشین کنید و اعمال تبعیض بر علیه زنان رو باهاشون توجیه کنید.
        دلیل اصلیتون که ذکرش نمیکنید و فاطمه رجبی در نامه مخالفتش برای وزیر زن نوشته، عقاید مردسالارانه و زن فرو نگرانه تون هست.که یکیش همین “همسرداری” هست که خودت اشاره کردی و طبق افکار شما پا در رکاب همسر بودن و کنیز شوهر بودن هست.

        ” ندای مبارزه با فمینیسم را سر می‌دهند، اما به طور جد خواستار حضور زنان حتی در جایگاه ریاست جمهوری هستند.”
        اگر مدافعین حقوق زن شبیه به همین فمینیستها نبودند که شما حتی نمیدونستید حقوقی هم دارید.گرچه هنوز هم معتقدید که نباید حقوقی داشته باشد

          1. این کامنت رو میتونید خصوصی نگه دارید یا عمومی کنید. انتخاب با خودتان است ولی از نظر من فرقی نمیکند

            اوه عجب چه جواب دندان شکنی. آره میتواند بیرون برود برای خریدن سیب زمینی البته با رضایت شوهر تا خورشت خوشمزه ای درست کند برای شوهر

            البته به اینها هم توجه داشته باشد که

            به حد کفایت در بیرون بماند و تعلل نکند ها
            ادکلن خدای نکرده به خودش نزند ها
            آرایش و پیرایش که اصلا نکند ها
            مثل “زنها”، زنانه راه نرود ها
            حجاب اسلامی را کامل رعایت کند ها
            جامه اش ملون نباشد ها
            تبرج نداشته باشد ها
            خنده از او سر نزند ها
            با مرد نامحرم زیاد صحبت نکند ها [lol]

            همانطور که گفتم مخالفت شما از جنس مخالفت مکارم شیرازی و فاطمه رجبی و دیگران هست.

            نایب بر حق ولی فقیه در مشهد ملا علم الهدی همو که زنان بی حجاب را پیاده نظام دشمن مینامد، آن فعال عرصه حجاب، آن توفنده بر زنان بی حجاب، آن عاشق چادر و روسری، آن قائل به چماق و تو سری ، آن دشمن موی زنان، آن گریان از دست زلف پریشان، آن رونده در راه حجاب، آن گزندهء دستان بی حجاب، آن مبارز راه حجاب، جگرش گشته از بد حجابان کباب
            ” با اشاره به اعلامیه امام راحل در پاییز ۱۳۴۱ که فرمودند برابر دانستن زن و مرد ” بدعت” است” به این موضوع اعتراض کرد.

            “آیت‌الله سید یوسف طباطبایی‌نژاد که درمسجد تاریخی امام(ره) خطبه می‌خواند، گفت: اگر ما دم ازاسلامی بودن می زنیم، باید بر مبنای اسلام هم حرکت کنیم. انتخاب بانوان برای وزارتخانه‌ها از زوایای مختلف کاری خلاف است و با اصول اسلام همخوانی ندارد‏.”

            “امام جمعه اصفهان همچنین خطاب به نمایندگان مجلس شورای اسلامی ازآنان خواست به وزارت بانوان در وزارتخانه ها رأی ندهند زیرا کار آنان در وزارتخانه ها به‌طور مستمر با مردان است وصحیح نیست‏.”

            “نماینده مردم دامغان در مجلس شورای اسلامی نیز گفت‏: حضرت علی(ع) که سرزمینی معادل ‏۵۰‏ کشور فعلی ایران را در قلمرو حکومتش داشت، هیچ زنی را به عنوان وزیر یا استاندار به‌کار نگماشت‏.”

            “نماینده اصفهان و رییس فراکسیون روحانیون مجلس اظهار داشت: براساس اطلاعاتی که دریافت کردم، بسیاری ازعلما ومراجع تقلید از جمله آیت الله صافی گلپایگانی و آیت الله مکارم شیرازی نسبت به انتخاب وزیر زن شبهه فقهی دارند و خواستار تجدید نظر احمدی‌نژاد در این خصوص هستند.”

            ولی خب اینقدر جو عوض شده که بعضی افراد عقایدشون رو با صراحت ابراز نمیکنند. خب همین نشانه پیروزی جنبش احقاق حقوق زنان هست.احقاق حقوق تضییع شده زنان توسط نظام مقدس ساندیس و کهریزک است(ساندیس برای موافقان و کهریزک نثار مخالفان. البته تازگیها شیر کاکائو هم میدند)

          2. با همهٔ این صحبت‌هایی که شما بهش نقد دارید، بنده موافق هستم. همهٔ این‌ها رو نوشتید که ثابت کنید جنبش احقاق حقوق زنان‌تون پیروز شده؟ خب باشه. ما که بخیل نیستیم 🙂

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *