نوشته شده توسط: کوثر، در تاریخ:۲۲م, دی ۱۳۹۰، تعداد بازدیدها: 85 نفر
هر نگاهت
شعلهایست؛
هر شعرم
یادبودِ سوختنی
گرچه سودای پرواز در سر دارد،
عالَم را
یکدست سفید میبیند؛
کرم ابریشم!
شکستها حُسنِ بزرگش این است که انسان را به هوش میآورد… انسان را بیشتر به فکر وادار میکند و پردهٔ غفلت را از جلوی چشم انسان برمیدارد.
* صفحهٔ ۳۵۲
۲۲م دی, ۱۳۹۰ در ۱۰:۰۰ ب.ظ
شعرِ خوبیه؛ اگر «شعلهایست» بشه، خوشخونتر میشه بهنظرم.
[پاسخ]
تشکر. بله. در واقع اشکال از رسمالخط بندهس؛ و الا خودم هم موقع خوندن، همون طور که شما نوشتهید میخونم. بازم ممنونم.
[پاسخ]