پرت و پلا

باید ترسید از وضع کسی که می‌گه می‌تونم بفهمم اون آدمایی رو که پینوکیویی‌اند که با وجود این‌که نصیب‌شون از شهر رؤیایی دو تا گوش دراز و چهار تا سُم بود، هنوزم قصهٔ شهرهای رؤیایی رو باور می‌کنن و سوار درشکهٔ ناشناسِ منقوش به «شهرهای بدون غم» می‌شن.

اصلا به نظرتون یه الاغ واقعی بودن از یه آدم چوبی بودن بهتر نیست؟

موارد مشابه

۲ دیدگاه

  1. سلام
    الاغ واقعی بودن به دلیل اشتباه حسن قابل وصفی نداره.
    خوبه آدم آدمک چوبی باشه ولی خودش باشه. اشتباه بکنه، اما عبرت بگیره.
    آدمک چوبی باشه که احترام و محبوبیتش از خر واقعی بیشتر باشه.
    نظر منه البته.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *