مناظرات و ورود به گود انتخابات

11th-election-01
انتخاب دقیق و مناسب آیهٔ منقوش بر دکور مناظرات، قابل تقدیر است

گزینش اصلح در انتخابات این دوره حقیقتاً کار مشکلی بود. حتی می‌توانم بگویم هنوز هم هست. یک هفته تا زمان انتخاب مانده و خدا می‌داند سیبی که به هوا رفته، تا به زمین برسد چه چرخ‌ها خواهد خورد.

آنچه که به انتخابِ نزدیک به نهایی‌ام کمک کرد، همین دو مناظرهٔ اخیر بود (مناظرات ۱۵ و ۱۷ خرداد) که تمایز میان کاندیداها را بیش از پیش روشن کرد.

غرضی را انسان صادق و دلسوزی دیدم و اتفاقاً شنیده‌ام که در این مناظرات رأی‌هایی هم جذب کرده است. اما او را فاقد برنامه‌های عمیق و ناتوان در مدیریت و اجرا دیدم و دیدگاه‌هایش با نظراتم فاصله داشت.

در بین دو نامزد اصلاحات، عارف را با وجود این‌که زود جوش می‌آورد، یک سر و گردن و بلکه بیشتر، از روحانی بالاتر دیدم. انسانی جدی است که برخلاف روحانی که تکیه‌اش به حرف‌های سطحی کوچه‌بازاری است، بیشتر اهل تعمق است و به نظر صادق می‌آید و اخلاق‌مندتر. یعنی اگر دیدگاه‌هایم با دیدگاه‌ها و مبناهای اصلاح‌طلبان هماهنگ بود، در رأی دادن به عارفِ اهل فکر، نسبت به روحانی تردید نمی‌کردم. امیدوارم که عارف تا آخر بماند و اگر قرار است یکی از این دو کناره بگیرد، روحانی باشد. هم‌الان هم توصیه‌ام به اصلاح‌طلبان این است که در انتخاب عارف تردید نکنند. با وجود اختلافات فکری‌ای که با این حزب دارم، ترجیح می‌دهم افسار کشورم در دستان یک آدم عمیق‌تر باشد تا یک انسان سطحی با شعارهای روشنفکرانه. گرچه که همان‌طور که معترف‌م درجهٔ خودباختگی و ارادت عارف نسبت به بعضی اعضای حذبش آن‌قدر زیاد است که او را به عدم استقلال در تصمیم‌گیری‌هایش دچار کرده و عملاً افسار مدیریت اجرایی کشور را در دستان خاتمی و هاشمی واخواهد نهاد، روحانی را هم وسیلهٔ جلب آرایی بیش نمی‌بینم و با انتخاب او هم، کسان دیگری فرمان خواهند راند.

اما در میان اصول‌گرایان که البته در نوع و درجهٔ اصول‌گرایی‌شان با هم تفاوت دارند، از ابتدا رضایی و حداد جزو گزینه‌هایم نبودند. دکتر حدادعادل که البته ارادت و علاقهٔ زیادی به‌ش دارم و از صمیم قلب برایش احترام قائل‌م، در این مناظرات پایبندی به آرمان‌های انقلاب، اخلاق‌مداری و مثبت‌اندیشی‌اش را به خوبی به معرض نمایش گذاشت و جسارت و جرئتش را در حق‌گرایی و حق‌گویی نشان داد. گرچه که در یکی دو مورد، در صحبت‌هایش شخص‌محوری داشت که به نظرم شایستهٔ ایشان نبود، اما در کل حضورش در این مناظرات به علاقه و ارادتم افزود. تنها مسئله شاید، تردید در توانایی اجرایی ایشان است و ضعیف دیدن ایشان در عرصهٔ سیاست که اتفاقاً یکی از دلایلش را رو بودن و صداقت زیاد ایشان می‌دانم.

اما میان سه کاندیدای دیگر، یعنی دکتر ولایتی که به نظرم کارنامهٔ درخشانی داشت و دکتر قالیباف که در اجرا خوب ظاهر شده بود و دکتر جلیلی که البته شخصیتش برایم بسیار مبهم بود، دو هفته‌ای سرگردان بودن و بدون تعیّن. چیزی که من را بیش از هر چیز دربارهٔ قالیباف مردّد می‌کرد، یکی بریز و بپاش‌های شهرداری تهران بود، یکی زندگی مرفه خود قالیباف که نگرانم کرده بود از این که دردِ نداری را نفهمد، مورد دیگر وجود بعضی از طرفداران دو رویی که در ستادهای ایشان مشغول فعالیت شده‌اند در حالی که تا همین چند ماه پیش از منتقدین جدی او بودند و در مواردی حتی نسبت به او ابراز انزجار می‌کردند، و دیگری که برایم بسیار مهم بود، عدم صداقت در رفتار و تکلّفی بود که در قالیباف می‌دیدم. از میان این موارد به جز مورد دوم که در میان صحبت‌هایش تا حدودی برایم رفع شد، مابقی به قوت خود باقی بود و البته در مناظرهٔ فرهنگی، دیدگاه‌های نه چندان دلچسب و نه چندان روشن و مقبول فرهنگی‌اش به این موارد اضافه شد.

با این حال توان اجرایی خوب او و برنامه‌ریزی و تلاش چندساله‌اش برای ریاست جمهوری، از او یک کاندیدای آماده ساخته که عقیده دارم در مناظرهٔ آخر با خارج شدن از لاک خود و درآمدن از آن حالتِ زیادی بچه‌مثبت بودن و کاری به کار بقیه نداشتن بیرون آمد و چند انتقاد کرد به یکی دو تا از کاندیداهای دیگر که کمی نقاب مصنوعی‌ای که به چهره داشت را کمرنگ کرد. گرچه که میل به قدرت در او به وضوح قابل مشاهده است.

ولایتی را یک انسان پخته در عالم سیاست و خصوصاً در حوزهٔ سیاست خارجه که امروز به آن خیلی نیازمندیم می‌دیدم و آدم بی‌حاشیه و بی‌سروصدایی که این را هم در این دورانِ سیاست‌زدگی دولت و سیاسیون، غنیمت می‌شمردم. در برنامه‌ها و مناظراتش ولی، چندان برنامه و رویکرد دندان‌گیری ندیدم و امروز در مناظرهٔ آخر به کلی از خیرش گذشتم.

سعید جلیلی را بیش از هر چیز، طرفداران افراطی‌اش به چشمم بد کرد با آن بازی‌های به عقیدهٔ من نمایشیِ ارسال پیامک و دعوت از جلیلی قبل از ثبت نام‌ش. البته این حرف و شعارِ -به ظاهر- منفی که او یک احمدی‌نژاد دیگر خواهد بود، برایم در حد یک حرف و شعار بود مگر زمانی که خودم به این نتیجه می‌رسیدم که او جامع جمیع صفات منفی احمدی‌نژاد است؛ دلیلی ندارد که هر کدام از اعضای یک دولت را نمونه‌ای بی‌کم و کاست از رئیس آن دولت بدانیم. ضمن اینکه دکتر جلیلی در برنامه‌هایش در سیما انتقادات ضمنی‌ای به برخی رفتارها و مدل‌های مدیریتی احمدی‌نژاد داشت که خود نشان از تفاوت مدل‌های اجرایی این دو فرد دارد.

اما در مناظرهٔ دوم، دیدگاه‌های فرهنگی‌اش را بسیار پسندیدم و بسیار نزدیک به دیدگاه‌ها و باورهای خودم دیدم، خصوصاً مواردی که در مورد مادر و نقش زنان گفت بسیار مورد تأییدم بود، با وجود اینکه مورد انتقاد بسیاری از دوستانم قرار گرفت که قویاً معتقدم این نارضایتی بیش از هر چیز ناشی از سوء‌برداشت احتمالی است که از صحبت‌های او شده و البته و البته که تأثیر جریان‌های زیرخاکی فمینیستی را در این نارضایتی‌ها بی‌تأثیر نمی‌دانم. در این مورد عمری اگر باقی بود، مطلبی مجزا خواهم نوشت. (مطلب را می‌توانید در اینجا بخوانید)

سعید جلیلی در مناظرهٔ سوم هم خوب حاضر شد و مثل حدادعادل تمام‌قد در برابر تحمیل‌ها و هر آنچه که عزت کشور را خدشه‌دار کند جبهه گرفت. اما همچنان توان اجرایی او برایم محل تردید است و به درستی، دیدگاه‌های اقتصادی‌اش برایم روشن نشده است.

با این حال، امروز وضع بسیار بهتری دارم نسبت به ده روز پیش که انتخابات خارج از گود را نوشتم و البته از این وضعیت و از انتخابی که بعد از دقت در احوال و برنامه‌های کاندیداها تا حدود زیادی به آن رسیده‌ام، راضی‌ام.

اعتراف می‌کنم که مناظرات و فرصتی که صداوسیما فراهم آورد، در جابجایی و تغییر آراء بسیار مؤثر بود. امیدوارم هر کسی که بر سر کار می‌آید، مقتدر و موفق ظهور کند و کمتر در معرض دست‌کاری‌ها و مانع‌تراشی‌های مافیای قدرت و ثروت در کشور قرار بگیرد.

موارد مشابه

۱۱ دیدگاه

  1. سلام. با همه نظرات و گفته های شما در مورد کاندیداها موافقم! اما چون از نزدیک با زندگی اقای قالیباف آشنا هستم مطمئنم از زندگی معمولی ایشون و درد نداری چشییدن و فرزند یک نانوا بودن شون بی خبرید! اتفاقا چیزی که به زعم شما عدم صداقت در رفتار و کردار ایشون برداشت میشه اعتماد به نفس و قدرت و رسایی کلامشونه! البته در ستاد تمام کاندیداها آدم های جور و ناجور پیدا میشه که حتما شما اونها رو ندیدید! به هرحال من هم امیدوارم خدا خودش کمک کنه وا واقعا از بین این هشت نفر کسی انتخاب بشه که برای اسلام و مردم مسلمان بهتره!

    1. مورد اول رو در متن هم ذکر کردم که این نگرانی با مشاهدهٔ گفتگوی ویژهٔ خبری ایشون، تا حدودی رفع شد. اما به جِدّ تفاوت قائل‌ام بین اعتماد به نفس و رفتار غیرصادقانه.
      در مورد هواداران هر کاندیدا، دقیقاً همین طور هست که می‌فرمایید و نوشتهٔ من به معنی نفی وجود این آدم‌ها در ستاد‌های سایر کاندیداها نیست، اما چیزی که هست این مورد رو در مورد ایشون بیشتر دیدم و به همین دلیل هم مردد بودم و در متن ذکرش کردم. کما این که در ستادهای حمایتی آقای جلیلی هم آدم‌های افراطی زیادی وجود دارند 🙂

    2. سلام
      چند روز پیش به همراه همسرم به ستاد انتخاباتی دکتر قالیباف مراجعه کردیم.
      اونها بهمون گفتن اگه عضو این ستاد بشیم، اسممون وارد سایت میشه و در صورت ریاست جمهوری ایشان بهتر میتونیم با ایشان در تماس باشیم و این یک امتیازه.

      بنظر شما این عدالته؟!
      آیا اگر من به دکترقالیباف رأی ندهم و ایشان به ریاست جمهوری برسند، دیگر رئیس جمهور من نیستند؟!

      (به این موضوع هم توجه بکنید که قوانین این چنینی در ستادها حتما زیرنظر خود کاندیداها هست و اعضای ستاد خودسرانه این کار را انجام نمی دهند)

  2. می فرمایید جلیلی و حداد عادل تمام قد علیه تحمیل ها و هرآنچه عزت مملکت رو خدشه دار کرد جبهه گرفت.

    سوال من از شما اینه: استقلال و عزت رو تعریف کنید، اینکه فقط به حق اتمی آنقدر اصرار کنیم که کارخانه ها، اقتصاد ملی، تجارت داخلی و خارجی، و یک کلام معاش مردم که حق همه ایرانی هاست دچار خدشه بشه، این هم در همان چارچوب عزت قابل تعریفه؟

    اینکه میلیونها ایرانی بخاطر اصرار رهبری بر غنی سازی ۲۰ درصدی اورانیوم، دچار انواع و اقسام گرفتاری های معیشتی بشن، این نقض غرض نیست؟

    آیا این نقض غرض نیست که بعلت تحریم های نفتی که البته می توانستیم با کمی انعطاف مانع آنها بشیم قادر نیستیم پول نفت را از چین و هند بازپس بگیریم، کجای این استقلال است؟ کجای این عزت است؟

    خدا نکنه برای شما پیش بیاد، آیا خبر دارین چه معضلاتی برای خانواده های بیماری های صعب العلاج پیش اومده؟

    این سخنان ولایتی در گفتگوی ویژه خبری، صراحتا گفته ۳۰ میلیارد دلار از چینی ها بدهکاریم که بخاطر تحریم پول رو پس نمیدن! می دونید ۳۰ میلیارد چقدر میشه؟ با این پول حدود ۳۰ کارخانه پتروشیمی میشد ساخت، و صد ها هزار فرصت شغلی مستقیم و غیر مستقیم ایجاد کرد، خیلی از جوان هایی که الان صبح تا شب در کوچه و خیابان ول میگردن رو به خدمت گرفت … این سرافکندگی خانواده ها در بیکاری فرزندانشون همان عزت است؟

    آقای جلیلی و مقاومتی که شما ازش حرف میزنید فقط حرف های شعاری علیه آمریکاست، و جز خسارت برای ایران عایدی نداشته …

    http://fararu.com/fa/news/151154

    http://www.asriran.com/fa/news/276165/%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%DB%8C%D9%BE%D9%84%D9%85%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%B1%D8%A7-%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%AF

  3. من موندم که چه چیز این آقای جلیلی، شما رو جذب کرده که بهش رای بدید؟ … ولی یه سر نخ هایی خودتون دادید و آن سرنخ هم همان چیزیست که تقریبا همه کاندیدها در این جلسه آن رو در جلیلی متجلی می دونستند: افراط گری…و البته ناکارآمدی.

    در مناظره ای دیگر، نماینده روحانی در امور خارجه خطاب به نماینده جلیلی:
    اینکه ما سر جنگ با همه کشورها داریم ما رو یاد طالبان می ندازه… طالبان از همین مبنا استفاده می کرده. ما نتیجه این سیاست رو به عهده مردم می ذاریم.
    آیا ایرانیان خارج از کشور، الآن وضعشون بهتره یا قبلا؟
    گذرنامه ایرانی امروز عزتش بیشتره یا قبلا بیشتر بود؟
    اینکه ما دلمون خوش باشه که ۶ سال کلاس درس براشون گذاشتیم و پاورپوینت بهشون نشون دادیم که نشد مذاکره…

    حالا شما بفرمایید که این “عزت کشور”! که ایشون در برابرش “جبهه” گرفت چه بود و چگونه جبهه گرفت؟

    خب اگر مبنا افراط گریست پس اگر شیخ فضل الله بود حتما به اون رای می دادید:
    شیخ فضل الله(که خیابانهایی هم به نامش است): چه معنی دارد که زن درس بخواند. این عین اشاعه ف…. خانه هاست!! و صرف وجوه روضه و زیارت برای احداث مدارس نسوان خلاف اسلام است.

    اینکه کسی آشفته بازار موجود رو نادیده بگیرد و مدام نظام رو همچون بادکنکی توخالی با هوایی از جنس لاف و شعار باد کند، شد جبهه گیری برای “عزت ایران” ؟

  4. اداره دولت یک کشور کار ساده نیست. یکی‌ از ایرادات آقای احمدی نژاد همین بود که این پیچیدگیها را ندیده می‌گرفت و به نظر کارشناسان هم اهمیت نمیداد. ما به یک رئیس جمهور متعهّد، کار آزموده و با تجربه و با مهارت در امور اجرایی و سیاسی احتیاج داریم. به نظر من آقای عارف و ولایتی و در درجه بعد آقای قالیباف بیشتر چنین خصوصیتی دارند. اما مثلا آقای جلیلی شاید دیدگاهاهای جذّابی داشته باشد اما هیچ تجربه مدیریت و اجرایی در سطح کلان ندارد.

  5. سلام

    ابتدا جلیلی را با ندای قلبم انتخاب کردم.

    بعد از مناظره ها فهمیدم که چقدر به من نزدیک است.

    و فهمیدم آن ۶ نفر دیگر ، بیشتر از آنچه تصور می کردم از من دور هستند.

  6. باید امیدوار باشیم که هر کسی رای بیاورد جز جلیلی و قالیباف
    جلیلی که تکلیفش مشخص هست
    و قالیباف هم هیچ چیز جذابی و مشخصی در سخنانش دیده نمیشه.
    فقط انبوهی از واژگان رو به هم می چسباند بدون روح…
    در مورد سیاست خارجی که بسیار مهم هست و عمده مشکلات اقتصادیمون ناشی از اون هست، ولایتی بسیار بیشتر تمایل به تعامل نشان داده در سخنانش تا قالیباف…
    پس ولایتی ۱۰ مرتبه از قالیباف بهتره… گرچه متاسفانه جوگیری باعث می شه که آرای ولایتی از قالیباف کمتر باشه… اون یکی نگاه به عینکش می کنه و اون به طرز حرف زدنش و اون یکی به بلند و کوتاهی ریشش و این ها…
    امیدواریم که هیچ یک از این دو(جلیلی و قالیباف)رای نیاورند و پیروز میدان نباشند

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *