چت

از چت متنفرم وقتی
التهاب احساساتم را در پس کلماتش سرد می‌کند
و صادقانه‌ترین کلامم را آکنده از سوء تفاهم…

۸ دیدگاه

چت

چت را دوست دارم وقتی
ناراحتی‌ام را در پس اسمایلی

،
و بغضم را در پس اسمایلی

پنهان می‌کند.

۲ دیدگاه

یک مائده‌ی مچاله!

اسمش که افتاد روی موبایلم کلی ذوق‌زده شدم. مائده بود. با خوش‌حالی گوشی را برداشتم تا تولدش را تبریک بگویم. صدایش را که شنیدم یک لحظه بدنم یخ کرد. با گریه و بی‌مقدمه گفت: «تو رو خدا بیا یه جا ببینمت. بیا شاهچراغ…»
می‌دانستم باز همان موضوع همیشگی است.

اولین باری که با همین لحن نگران و ناراحت به‌ام زنگ زد، تازه یکی دو ماه از عروسی‌شان گذشته بود. با شوهرش دچار اختلاف شده بود. البته قبلا هم اختلاف داشتند، اما آن دفعه کمی بالا گرفته بود. حرف‌هایش را خوب گوش دادم. آرام که شد، یواش یواش اشتباهات رفتاری و گفتاری خودش را تذکر دادم. اولش خیلی جاخورد. توقع داشت هم‌دلی کنم و هم‌دردی. اما وقتی با این تذکرات، فهمید شوهرش آن‌قدرها هم که او فکر می‌کند بد نیست، آرام شد و امیدوار.

همیشه همین‌طور بود. هر وقت مشاورش در دست‌رس نبود، اول خودش را برای محکوم شدن آماده می‌کرد و بعد به‌ام زنگ می‌زد. آخرش هم با یکی دو تا تذکر و پیشنهاد تمام می‌شد. هر چند این‌ها اصلا کفایت نمی‌کرد، اما هر چه بود مدتی آرامَش می‌کرد. می‌دانستم که تذکرات رفتاری باید دوطرفه باشد تا نتیجه بدهد. هم زن باید متوجه اشتباهاتش شود و هم مرد؛ وگرنه یکی‌شان مجبور است بسوزد و بسازد تا شاید روزی بر حسب حادثه و اتفاق، طرفش متوجه اشتباهاتش بشود و در رفتارش تغییراتی بدهد. شوهر مائده هم گاه اشتباهات بزرگی داشت، اما هیچ‌وقت در مورد شوهرش نمی‌توانستم حرفی بزنم. آن اشتباهات را باید کس دیگری پیدا می‌شد و به‌اش تذکر می‌داد. اما تا آن زمان نامعلوم که کسی پیدا شود، تکلیف مائده معلوم بود: باید صبر کند، گذشت کند، سکوت کند، نادیده بگیرد و اتفاقا بیش‌تر از قبل محبت کند، سنگ تمام بگذارد، احترام کند و خلاصه بهانه دست شوهرش ندهد(!) تا کم‌کم تغییر کند.

امروز صبح با یکی دیگر از دوستانم، که مشکل مشابهی پیدا کرده بود حرف می‌زدم. دل‌خسته و ناراحت از ملاقات با او برمی‌گشتم که اس‌ام‌اس مائده رسید: شوهرم گفته با طلاق هر دوی ما راحت می‌شویم! کوثر، احساس می‌کنم دیگه مچاله شدم!

این بار چندمی بود که در مدت این یک‌سال زندگی، شوهرش بی‌پروا از طلاق حرف می‌زد. با این که هردفعه بعد از چند روز دوری از مائده، متوجه‌ی علاقه‌ی زیادش به او می‌شد و به زندگی برمی‌گشت؛ اما باز هم با ظاهر شدن یک مشکل جدید همان تصمیم را مطرح می‌کرد. درست است که طلاق یک راه‌حل است که به حق در اسلام هم رسمیت دارد؛ اما شاید آخرین راه است، نه به‌ترین راه.
به مائده گفتم چیزی به‌اش نگو. بگذار کمی با خودش خلوت کند. دلتنگت که بشود خودش حرفش را پس می‌گیرد… نمی‌دانم خودم چه‌قدر به حرفی که به‌اش زده بودم اعتقاد داشتم؛ همین‌قدر می‌دانم که کمی آرام شد!

اما نمی‌دانم تا کی قرار است به دوستانم که با شوهران‌شان دچار مشکل می‌شوند بگوییم صبر داشته باشید و نسبت به عدم آگاهی شوهران‌تان از مسائل همسرداری گذشت کنید. نمی‌دانم کی قرار است فرهنگ آموزش همسرداری در مردان هم جا بیفتد. نمی‌خوام بگویم همه‌ی دختران لیسانس همسرداری دارند؛ اما این را خوب می‌دانم که دختران از دوران نوجوانی در معرض تربیت خانواده و مخصوصا مادرها هستند؛ و می‌دانم که صدا و سیما برنامه‌های خوبی در این زمینه دارند که اکثریت قریب به اتفاق مخاطبان‌شان دخترها و مادرها هستند؛ و می‌دانم که مجلات خوبی هم در این زمینه هست که اتفاقا بیش‌تر خوانندگان آن‌ها هم دختران هستند؛ و باز می‌دانم که کتاب‌های خوبی در زمینه‌ی همسرداری و تربیت فرزند‌ و حتی خانه‌داری موجود است که بیش‌تر خریدارانش دختران هستند. این را هم خوب می‌دانم که از دامن زن، مرد به معراج می‌رود! اما نمی‌دانم چرا سهم پسران در آموزش مسائل همسرداری و مخصوصا ایفای نقش صحیح پدری این‌قدر کم است؛ و نمی‌دانم چرا با این وجود، میل پسران به مطالعه‌ی کتب و مجلاتی از این دست کم‌تر است؛ و نمی‌دانم چرا آن‌ها کم‌تر جذب برنامه‌های تربیتی صدا و سیما می‌شوند؛ و نمی‌دانم تا کی قرار است غرور کاذب‌شان مانع از مراجعه‌شان به مشاورین خانواده باشد.
خلاصه که نمی‌دانم مراکز فرهنگی چرا دست روی دست گذاشته‌اند و به تماشای متلاشی شدن خانواده‌ها نشسته‌اند و تنها هر از گاهی انگشتی به دندان می‌گیرند و افسوس می‌خورند؛ و همیشه هم شعار «حقوق و مقام متعالی زن در اسلام» را سر می‌دهند… این‌ها را نمی‌دانم؛ ولی خوب می‌دانم که امروز دوبار مچاله شدم!

۲۶ دیدگاه

شماها


اگر وبلاگ دارید و حوصله‌اش را ندارید؛

اگر وبلاگ ندارید و دوست دارید داشته باشید؛

اگر وبلاگ دارید و بهش عشق می‌ورزید؛

اگر وبلاگ ندارید و در فکر ایجاد وبلاگ هم نیستید؛

اگر وبلاگ دارید و می‌خواهید درش را تخته کنید؛

اگر وبلاگ ندارید و نوشتن را در حد توانایی خود نمی‌بینید؛

اگر وبلاگ دارید و در پی ارتقاءش هستید؛

اگر وبلاگ ندارید و وبلاگ‌نویسی را بیهوده می‌دانید؛

اگر وبلاگ دارید و دوست دارید متحولش کنید؛

اگر وبلاگ ندارید و اصلا نمی‌دانید وبلاگ چیست(!)؛

اگر وبلاگ داشتید و حالا ندارید؛

شماها را بخوانید تا در عرض ۱۲ ماه، یک وبلاگ‌نویس حرفه‌ایِ همه‌فن‌حریف شوید!!!

با شماها، هر روز به‌تر از دیروز!تیک

۱۸ دیدگاه

تحول

رهبر آمده بود شیراز،
مسئولین گفتند شیراز متحول خواهد شد.
رهبر رفت،
شیراز هنوز متحول نشده،
اما کرایه‌ها گران شده است!

۱ دیدگاه

ابزار نوین وب‌گردی (۲)

اگر مطلب قبل را نخوانده‌اید و یا هنوز به عضویت گوگل درنیامده‌اید، ادامه‌ی این مطلب را نخوانید که هیچ به کارتان نمی‌آید‍! 

قدم اول اضافه کردن لینک وبلاگ‌ها و سایت‌هایی است که به خواندن آن‌ها علاقه‌مندید. برای این کار وارد گوگل شوید:

و سپس به قسمت Reader بروید:


این نمای کلی ریدر (Reader) شماست (البته این نمای ریدر من است! ولی مال شما هم چیزی شبیه همین است!):


برای افزودن صفحات وب مورد نظرتان، باید از RSS و یا فید(Feed) و به عبارتی خوراک آن صفحه استفاده کنید. اصلا گوگل‌خوان با همین RSS است که کار می‌کند و در واقع یک فید ریدر(Feed Reader) و یا همان فیدخوان است. اگر می‌خواهید اجمالا بدانید که فید آراس‌اس چیست، این‌جا را یک نگاهی بیندازید؛ یادگرفتنش زیاد سخت نیست!

 

حالا برای اضافه کردن فید صفحه‌ی مورد نظر، روی لینک Add subscription کلیک کنید:



و سپس آدرس
RSS یا فید صفحه‌ی دل‌خواه‌تان را وارد کنید:

 

آدرس RSS صفحه‌ی دل‌خواه را می‌توانید از یکی از طرق زیر پیدا کنید:

– می‌توانید در قسمت Add subscription، تنها آدرس صفحه‌ی مربوطه را وارد کنید. گوگل خودش فید صفحه را پیدا می‌کند و به لیست اضافه می‌کند. مثلا فقط وارد کنید: http://kosar21.blogfa.com
– اگر گوگل نتوانست فید مربوطه را پیدا کند، می‌توانید در همان صفحه‌ی وب مورد نظر، به دنبال یکی از تصاویر زیر بگردید و روی آن کلیک کنید.


بسته به نوع فیدی که در صفحه از آن استفاده شده است، یا مستقیما می‌توانید فید این صفحه را به ریدر خود اضافه کنید:


و یا باید آدرس آن را از نوار آدرس کپی کنید و به
Add subscription اضافه‌اش کنید.

– اگر هیچ‌کدام از اشکال مشابه را پیدا نکردید، با کمک مرورگرتان آن را بیابید. اگر ازIE7 استفاده می‌کنید، در گوشه‌ی سمت راست نوار ابزارتان علامت RSS را خواهید دید و اگر از فایرفاکس استفاده می‌کنید، آن را در گوشه‌ی سمت راست نوار آدرس مشاهده خواهید کرد. (البته ظاهرا فایرفاکس در فیدیابی قوی‌تر است؛ برای من که این‌طور بوده!)


IE7



FireFox

بعد از این، به صفحه‌ی RSS وارد می‌شوید. حالا از بین گزینه‌های موجود در کامبوباکس،(ComboBox) Google را انتخاب کنید و Subscribe Now را فشار دهید.

 


با این انتخاب به صفحه‌ی دیگری منتقل می‌شوید با دو گزینه: اضافه کردن این لینک به هوم‌پیج گوگل و یا اضافه کردن آن به گوگل ریدر؛ که طبعا انتخاب ما دومی است:


– اگر از هیچ کدام از این راه‌ها نتوانستید فید صفحه‌ی وب مورد نظرتان را پیدا کنید؛ می‌توانید به این فکر کنید که شاید آن وب‌پیج، از نعمت فید برخوردار نیست! نمونه‌اش را زیاد می‌توانید پیدا کنید؛ حتی در سایت‌های معتبر؛ که شاید یکی از عللش ناشناخته ماندن فواید RSS برای طراحان وب است. این در حالی است که بعضی از سرویس‌های وبلاگی، آن‌قدر اهمیت فید برای‌شان محرز بوده که حتی برای قسمت نظرات وبلاگ هم فید جدایی را اختصاص داده‌اند که با این امکان، غیر از مطالب یک وبلاگ، به راحتی می‌توانید قسمت نظرات آن را هم پی‌گیری کنید.
اما اگر دوست دارید سایتی را دنبال کنید که فاقد RSS است، باز هم راه‌های دیگری هست برای اطلاع از آخرین اطلاعات آن و اضافه کردنش به گوگل‌ریدر. برای این کار به این سایت بروید و آدرس سایت مورد نظرتان را وارد کنید و دکمه‌ی to RSS را بزنید. بعد از یافتن سایت، می‌توانید آن را از طریق لینک Google Reader که در سمت راست صفحه قرار دارد، به گوگل‌خوان خود اضافه کنید. به همین راحتی!
البته با استفاده از امکانات جدید گوگل‌ریدر، می‌توانید حتی مطالبی را به اشتراک بگذارید که دارای فید نیستند و یا در لیست سایت‌هایی که فیدشان را به گوگل‌ریدرتان اضافه کرده‌اید قرار ندارند. روشش را کمی پایین‌تر، در نکته‌ی ۲ گفته‌ام.

 

و اما چگونگی استفاده از امکانات ستاره‌دار کردن و به اشتراک گذاشتن و …

ذیل هر مطلب در گوگل‌ریدر، این ۶ قسمت وجود دارد که به ترتیب یک توضیح مختصر راجع بهش می‌دهم.


۱- ستاره‌دار کردن: که شبیه همان Favorites در اکسپلورر است. مطالبی را که بخواهیم بعدا هم بهش دست‌رسی داشته باشیم، می‌توانیم ستاره‌دار کنیم. کل مطالبی که علامت‌دار کرده‌ایم را می‌توانیم در قسمت Starred items ببینیم.

۲- همان دکمه‌ی جادویی است که مطلب مورد نظرمان را با دوستانی که در گوگل داریم، به اشتراک می‌گذارد. (باید قبلا آیدی
دوستان را در قسمت جی‌میل به لیست دوستان، اضافه کرده باشیم تا بتوانند از مطالب به اشتراک گذاشته شده استفاده کنند). مطالبی را که به اشتراک گذاشته‌ایم می‌توانیم در قسمت
Shared item ببینیم.

۳- این هم همان امکان جدیدی است که اخیرا گوگل جان تهیه دیده. شبیه همان بالایی است، با این تفاوت که می‌توانیم توضیحاتی هم راجع به مطلب به اشتراک گذاشته شده بنویسیم. خیلی به درد بخور است. از ما گفتن!

۴- این هم که مشخص است.

۵- این هم مشخص است. تیکش را که بزنی مطلب آن‌رید (Unread)، یعنی خوانده‌نشده باقی می‌ماند. مطالب خوانده‌نشده، به طور پیش‌فرض در گوگل‌ریدر، بولد (Bold) هستند.

۶- این هم برچسب است، برای دسته‌بندی.

با استفاده از لینک Manage Subscriptions، می‌توانیم روی فیدهای اضافه شده، مدیریت کنیم. از جمله ویرایش، حذف و ایجاد پوشه‌ی جدید. یعنی برای جلوگیری از شلوغی گوگل‌ریدر، می‌توانیم فیدهای موجود را در پوشه‌های جدا قرار دهیم و یا برای آن‌ها برچسب‌هایی تعریف کنیم.

نکته:

۱- فیدها، فقط پست‌های جدید را شناسایی می‌کنند و از تغییراتی که در پست‌ها اعمال می‌شود خبر نمی‌دهند. بنابراین دوستانی که بنا به عادت -و یا ضرورت- به جای پست جدید، مطالبی را به ابتدا و یا انتهای آخرین پست‌شان اضافه می‌کنند، حواس‌شان باشد که این تغییرات در فید وبلاگ‌شان اعلام نمی‌شود و لذا دوستان‌شان که از طریق گوگل‌خوان مطالب آن‌ها را دنبال می‌کنند از تغییرات وبلاگی‌شان مطلع نمی‌شوند!

۲- اگر خواستیم یک مطلب را به اشتراک بگذاریم که مشترک سایتش نیستیم و یا اصلا فید نداشت، از این روش می‌توانیم آن را شیر کنیم. کاربردش خیلی زیاد است؛ حتما شیوه‌ی استفاده از این روش را بخوانید و لینک « «Note in Readerرا بوک‌مارک کنید.

۳- لازم نیست برای اطلاع از آخرین تغییرات، صفحه‌ی گوگل‌ریدر را رفرش کنید. خود گوگل‌خوان، هر چند لحظه یک‌بار محتویات سایت‌ها و وبلاگ‌های معرفی شده را چک می‌کند و تغییرات را به کاربر اطلاع می‌دهد.

 

گفتنی‌های گوگل‌ریدر را گفتیم؛ فقط می‌ماند اضافه کردن دوستان که کار زیاد سختی نیست.

برای افزودن دوستان به فرند لیست‌مان در گوگل، از گوگل تاک و جی‌میل می‌توانیم استفاده کنیم که البته روش دوم در دست‌رس‌تر است. وارد جی‌میل‌تان شوید و روی لینک Add Contact کلیک کنید تا صفحه‌ای باز شود و در آن جی‌میل دوست‌تان را وارد کنید و منتظر بمانید تا دوست‌تان به درخواست شما پاسخ مثبت دهد.


تمام شد!

منبع:
این سه پست (+ و + و +) به طور کلی با استفاده از منابعی که در این‌جا معرفی شده‌اند، و همچنین این منبع، نوشته شده است.

***

 

– فکر کنم این گام‌به‌گام‌ترین روشی بود که می‌شد استفاده از گوگل‌ریدر را آموزش داد!
– حالا ابتدا فید وبلاگ بنده را به گوگل‌ریدر خود اضافه کنید (ببینید می‌توانید پیدایش کنید!) و سپس جی‌میل‌ام را اد نمایید (آن بالا در منوی اصلی می‌توانید پیدایش کنید)!
این‌ها همه از برکات آن اردوی طهورا و تلاش اعضای دفتر توسعه و این‌هاست!

۲۱ دیدگاه