وبلاگ تیپا

- به دعوت بروجنی و با چند روز تاخیر راجع به نوستالوژی دهه­ی فجر می نویسم تا یه کمی از این بازی­های وبلاگی کرده باشیم.

خب دهه­ی فجر برای من هم مثل خیلی­های دیگه وجه نوستالوژیکش تو دوران دبستانِ. تو مدرسه کوچیک جعفری اسلامی با پنج تا کلاس کوچیک و دیوارهای ترک گرفته که نمی دونم چرا رنگ دیواراش سبز بو، آخه نور کلاس به اندازه کافی کم بود. به هر حال چون شیفت مخالف ما برای دخترا بود ما با یه کم بدجنسی اول کلاسامونو تزئین نمی کردیم تا اونا کارای اصلی شو بکنن و آخر سر ما هم یه دستی به کلاس بکشیم . با اون پرچم­های سه گوش و بادکنک­ها و اینکه زنگای تفریح مجبور بودیم هممون تو کلاس بشینیم تا سال بالایی­ها نیانو کلاسمونو بهم نریزن، که معمولا این جوری می­شد و یه دعواهای هم می شد که اون موقع­ها واسمون خیلی حیثیتی بود و معمولا هم تزیین کلاسا به یکی دو روز نمی کشید و همش خراب می شد.

دهه فجر برای من یادآور شاگرد اول شدن­ها و جایزه گرفتن­هاست که معمولا تو دبستان همش شاگرد اول می شدم ولی تو راهنمایی و دبیرستان جز یکی دوبار همش شاگرد اولی رو به وحید می باختم. خب دیگه دهه فجر می تونه یادآور چی باشه؟ … آهان، سرودای انقلابی هم خیلی باحال و شور انگیز بودن که هنوز هم هستند… خب بعید می دونم که دهه فجر سال­های دهه هفتاد منو یا چیز دیگه­ای بنداز

برچسب:

| ۰ نظر|