صفحهٔ ۲۳۳

– نترس بانو! نترس! آرام باش! رو به خدا کن! اینجاست که پای ارادهٔ ما در برابر مصلحتِ خدا لنگ است و جز توکل، راهی نیست؛ اینجاست که ما عاجزیم از ادراکِ آنچه که خدا می‌خواهد، و بدیهی‌ست ما که زمامِ امورمان را به دستِ شیطان نسپرده‌ییم، خداوند، هرگز زمام امورمان را به دستِ شیطان نخواهد سپرد؛ پس اینجاست که پای ارادهٔ ما، چون لنگ نزده است، ممکن نیست که مصلحتِ خدا در مصیبتی خدایی برای ما باشد…

بدون دیدگاه