دیدی بعضی از مسابقهها را که باید بگردی از میان خانههای خاموش، مسیرت را پیدا کنی؟ مجبوری یکییکی خانهها را روشن کنی تا مسیر درست، خودش را نشانت بدهد. بعضی از خانهها پوچ است، بعضیهاشان هم تو را به عقب برمیگردانند. آنقدر باید بروی و بگردی و به عقب برگردی و بسوزی، تا بالاخره راه درست، از بین خانهها، خودش را نشانت بدهد.
اگر خیلی زرنگ باشی و بخواهی بیدردسر به خانهی آخر برسی، باید جواب سؤالهای مجری را درست بدهی تا او خانههای پوچ را نشانت بدهد و مسیر اصلی را یکییکی برایت روشن کند. آن وقت است که لذت بُرد را با هر حرکتت میچشی. حرکت، کُند است؛ اما در عوض، مسیر، مطمئن است.

