.
از دیروز یک بحثی توی خبرگزاریها راه افتاده که آیا این آقای منتظر الزیدی، همان خبرنگار کفشانداز(!)، شیعه است یا سنی، آیا از دوستداران ایران است یا بعثی است. بعد آنهایی که به خبری مبنی بر بعثی بودن او، استناد میکنند، بقیه را به خاطر طرفداری و ارزشگذاری بر رفتار الزیدی سرزنش میکنند!
بد نیست قبل از این مباحث، این مسئله روشن میشد که چرا از کار الزیدی تمجید شد. آیا به جهت مذهب و گرایشات او، یا به سبب نفس عملش؟ بگذریم از بعضیها که فقط به خاطر «حال»ی که این کفشپراکنی به آنها داد، به الزیدی «ایول» گفتند!
واقعا چه فرقی دارد که الزیدی شیعه باشد یا سنی، ایران را دوست داشته باشد یا نداشته باشد؟ الزیدی یک آدم شجاعی بود که در حد و توان خودش، از ملتش، در برابر رئیسجمهور ابرقدرت جهان و در مقابل چشم مردم دنیا دفاع کرد. واقعا همین کافی نیست برای ارزشمند دانستن حرکت او و تمجید و تشویقش؟!

