میگفت: «حرصم میگیرد از دست آدمهایی که همهاش “وقت ندارم” تحویلم میدهند» و مقایسه میکرد با خودش که دارد چند تا کار را با هم انجام میدهد و اینقدر هم نمیگوید «وقت ندارم».
راستش من ترجیح میدهم در جواب درخواست انجام یک کار، بگویم «وقت ندارم» تا اینکه آن کار را قبول کنم و بعد دچار بدقولی شوم و خلقالله را معطل بیبرنامگیهای خودم بگذارم. برای من برچسب «بدقولی» نخوردن خیلی اهمیتش بیشتر از این است که یک آدم بسیار فعال و اکتیو در نظر بقیه جلوه کنم.
دیگر آدمهایی که با یک دست چند تا هندوانه بلند میکنند، به خاطر این -مثلا- اکتیو بودنشان برایم تحسینبرانگیز نیستند. چه فایده که آدم چند تا هندوانه بلند کنند، ولی بین راه یکی یکی از دستش بیفتند و تلف شوند؟ چی از این بدتر که همه تو را یک آدم باسواد و گرهگشا، ولی «بدقول» بشناسند؟
من که خیلی راضیام از اینکه «نه» گفتن را یاد گرفتهام و دیگر خیلی از روزها برای انجام کارهای جدید یا خارج از برنامهام «وقت ندارم».
۲۴ فروردین ۹۰
(1 رأی، میانگین: 5.00 امتیاز از 5)
Loading ...