خزان
۰۸ آبان ۱۳۸۸
گاهی فاصلهی زیادی بین علاقه و خودخواهی نمیماند. چه بخواهی و چه نخواهی، بین علاقهی حقیقی و خودخواهی، در حال رفت و برگشتی. یک وقت میبینی گریزی از رها کردن نیست. باید رفت. برای خوشبختیاش، باید همه چیز را دستنخورده، همانجا گذاشت و رفت. این رفتن، به کَندن ِ ذره ذرهی وجودت میماند؛ سینهات را [...]
» ادامه...
(5 رأی، میانگین: 440 امتیاز از 5)


