نوشته شده توسط: کوثر، در تاریخ:۱۸م, فروردین ۱۳۸۸، تعداد بازدیدها: 452 نفر
.
وقتی یک نفر بر حسب اتفاق – یا حالا بیاحتیاطی خودش- میافتد توی استخری، رودخانهای، چیزی؛ بقیه نمیآیند همانجا برایش کلاس درس بگذارند که «خوبه، آفرین، یه کمی خودتو شل کن، دست و پا نزن، نترس الان میای روی آب»، یا «صبر کن حالا که توی آبی بیام شنا یادت بدم که غرق نشی!». میآیند دستش را میگیرند و از آب میکشنش بیرون. چون همه میدانند که آن موقع، وقت این حرفها نیست. آموزش شنا مال وقتی است که طرف آرامش داشته باشد و آمادگیاش را؛ مال قبل از توی آب افتادن و غرق شدن است.
۵ نظر


(5 رأی، میانگین: 4.00 امتیاز از 5)