ظاهرا فاصلهی دنیای حقیقی و مجازی یک کلیک است؛ اما در واقع همان یک کلیک، فاصلهای میسازد به طول تغییر فرهنگها و ارزشها. ارزشها و هنجارها، زشتها و زیباهای دنیای حقیقی با همان یک کلیک، تغییر میکند و زشتها و زیباهای دیگری جایشان را میگیرد.
اگر در دنیای حقیقی، ارزشها را مذهب و جامعه و سنتها تعریف میکرد؛ در دنیای مجازی این خود کاربران هستند که ارزشها را تعریف میکنند.
کاربران در اینترنت فارغ از ارزشهای دنیای مجازی، با نوشتن نظرات و به اشتراک گذاشتن لینکها و عکسها و یا تأیید آنها، ارزشهای متفاوت با جامعه را ترویج میدهند. در دنیای مجازی، نوشتن و گفتن از تابوهای جامعه اگر امتیاز محسوب نشود، قبحی ندارد! بهکاربردن کلمات زشت و رکیک، به خاطرآوردن خاطرات خصوصی، نمایش عکسهای مغایر با عرف جامعه، در بین بعضی کاربران به یک رویهی معمول تبدیل شده است.
غیر از وبلاگستان بعضی شبکههای اجتماعی و اصطلاحا وبدویی نیز هستند که به تسریع روند این نسبیت در ارزشها کمک میکنند. از آن جمله میتوان به سایتهای دیگ، بالاترین و یوتیوب اشاره کرد که در آنها مطالبی «بهتر» هستند که تعداد بیشتری کاربر به آن رأی مثبت داده باشند؛ اگر چه آن مطلب حاوی عبارات رکیک و یا ناسزا و بدوبیراه به یک شخصیت سیاسی و یا یک کاریکاتور توهینآمیز بوده و یا شامل یک فیلم خصوصی از هنرپیشهای باشد که به هر دلیل لو رفته است. در توئیر و فرندفید مطالبی به فیوریت اضافه میشوند و یا اصطلاحا لایک زده میشوند که بر اساس عقاید شخصی هر فرد -و نه هنجارهای فرهنگی جامعه- به قدر کافی ارزشمند و جذاب باشند؛ هرچند آن مطلب ممکن است حاوی مطالب غیراخلاقی و یا تصاویر ضدارزشی باشد.
مطلب «خوب» در اینترنت، مطلبی است که بیشتر پای آن لایک خورده باشد، بیشتر شِیر شده باشد و خوانندگان بیشتری داشته باشد. مطالب «بد» ِ دنیای حقیقی، در اینترنت میتواند تبدیل به یک مطلب «خوب» و پرطرفدار شود.
رویهی تغییر ارزشها، رویهای است که ادامه پیدا کردن آن، به تغییر ذائقهی کاربران و درنهایت تغییر ارزشهای جوامع حقیقی منجر خواهد شد؛ و نتیجهی این تغییر ارزشها، رواج بیبندوباری و نسبیگرایی افراطی و فردگرایی مفرط خواهد بود.
حال اگر معیار «خوب» و «بد» بودن یک عمل در جامعه، به جای فرهنگ و سنت و مذهب، تشخیص و سلیقهی فردیِ تکتک اعضای جامعه باشد، جامعه چه وضعی خواهد داشت؟!
برچسب ها: , اینترنت, فردگرایی, نسبیگرایی

